In het kader van de kennelijke omerta met betrekking tot de informatie die deel uit maakt van het corona dossier (De Corona Files), zullen het ministerie van VWS, het RIVM en het CBS ongetwijfeld het literair hoogstaande gezegde hanteren: “Spreken is zilver, zwijgen is goud”. Het uitspreken van een dergelijke bezwerende formule schept onderlinge verbondenheid en afstand tot het klootjesvolk in de Tweede Kamer der Staten-Generaal, pers en bezorgde burgers. “Burger”, het woord alleen al. Het klinkt naar personen met “rechten”. 

In de volksmond wordt dit gebrek aan transparantie door overheid en instituties regelmatig verbasterend aangeduid als: “Zwijgen is spreken, zilver is goud”. Ofschoon deze variant in de opvatting van het Genootschap van filosofische diepte getuigt (iets niet zeggen, zegt genoeg) en een visie illustreert op de koersontwikkeling van edelmetalen, achten wij deze variëteit toch verwarrend. Bij eerste kennismaking met deze frase bij een glaasje wijn in ontspannen sfeer kan een glazige blik en de roep om een refill optreden.

Het Genootschap heeft haar commissie “Transparant & Integer”, voorgezeten door Prof. Dr. Akkermans, verzocht de huidige staat van transparantie van de door met belastinggeld betaalde collectieve sector (1 op 3 banen in Nederland is inmiddels een baan in de collectieve sector: zie “Cuba aan de Noordzee) te onderzoeken. Zij kwam vannacht met haar interim rapportage. Deze is thans nog onder embargo maar het Genootschap acht de bevindingen van dermate importantie dat maatschappij en volk er bij gebaat zijn hier, zij het summier, reeds kennis van te nemen.

Belangwekkende conclusies zijn:

  • Het is de plicht van de overheid en overheidsinstituties om volstrekt transparant verantwoording af te leggen en het is de plicht van de burger daarop doorlopend toe te zien. 
  • Wie de wet verzet al naar het uitkomt, baant de weg voor het recht van de sterkste (JdU).
  • Er is sprake van sterk inflatoire effecten op de toezichthoudende rol van toezichthouders, parlement en pers doordat deze noch onafhankelijk zijn (door afhankelijkheid van middelen en/of organisatorische positionering en/of sociale of hiërarchische druk), noch over adequate “intrinsiek onafhankelijke inborst” beschikken. Dergelijke functies zijn in de regel bezet met kleurloze, veelal eigen belangen (partijpolitiek, carrière politiek of geldelijk gewin) dienende, bange (een toezichthouder moet op zijn tijd impopulair kunnen zijn en robuust optreden) mensen. Als het feest te gezellig wordt moet iemand het licht aandoen en de bel voor de laatste ronde luiden en er niet nog een vaatje bijzetten. Bestuurders met “ongeklopte slagroom” in de ruggengraat.

Aldus enkele scherpe bewoordingen uit de concept rapportage. Akkermans heeft ondanks de voortschrijdende leeftijd nog weinig aan passie en scherpte ingeboet. 

Zoals u begrijpt moet hier nog even de redactie over heen maar de strekking van de commissie is helder.

Het is nu wachten op de resultaten van het vervolgonderzoek.

Postscriptum: het Genootschap acht zich niet gebonden aan de obscure oproep en maatschappij opvattingen van Pieter Klok, hoofdredacteur van de Volkskrant, die van mening is: dat overheid, wetenschap en journalistiek met één mond moeten spreken. Het Genootschap is van het vrije denken, het vrije woord, pluriforme opvattingen die elkaars slijpsteen zijn teneinde het denken en de maatschappij vooruit te helpen. Innig verbond van overheid, wetenschap en journalistiek leidt tot overheidsgedomineerd denken. Een natte droom voor Erich Honecker (1912-1994). Kortom, u kunt de Volkskrant wel opzeggen.

Deel dit artikel: