Het Genootschap heeft een vergadering gewijd aan het opstappen van GroenLinks-Kamerlid Bart Snels op 14 oktober 2021. Directe aanleiding was de samenwerking met de PvdA (hij duidt dit als kiezersbedrog). Tevens gaf hij aan allesbehalve positief te zijn over de gang van zaken in de Haagse politiek waar het ‘alleen nog lijkt te gaan om het beschadigen van anderen’. Snels vindt dat Kamerleden zich schuldig maken aan destructieve politiek en noemt de manier waarop de Kamer functioneert ‘het grote taboe in het debat over de politieke bestuurscultuur’.

Dr. B.A.W. (Bart) Snels is niet de eerste de beste. Hij was woordvoerder op het gebied van economie en financiën en vertrouweling van Jesse Klaver. “Goeie vent”, volgens Prof. Dr. Akkermans.

Het Genootschap is met name getriggerd door het feit dat er wordt geklaagd over politieke mores en omgangsvormen. Wat is daarvan de oorzaak? Is dat iets van tijdelijke aard? Is dat een afspiegeling van de toegenomen hardheid in omgangsvormen in de samenleving? Wat is de rol hierin van de mainstream media?

Het Genootschap zocht het voor u uit. 

Er is sprake van voortschrijdende verharding en polarisering van het politieke debat. En dat is ook het geval in de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het hoogste orgaan in ons staatsbestel.


Hoe zijn de omgangsvormen momenteel zoal:

  • De democratische mores is om zeep: zelfs voor verkiezingen worden onwelgevallige partijen via een cordon sanitaire buitengesloten, een volstrekt dedain naar wat de kiezer wil;
  • Na de verkiezingen vindt via informatie en formatie in achterkamers overleg plaats over een volledig dichtgetimmerd regeerakkoord op basis waarvan kamerleden door coalitie/partijdiscipline geen enkele invloed op het kabinetsbeleid kunnen uitoefenen. De oppositie is volstrekt kansloos. Dualisme en de staatsrechtelijk belangrijke controlerende functie van de Tweede Kamer der Staten-Generaal wordt in de kiem gesmoord;
  • De regeerakkoorden bevatten onderwerpen die nimmer onderdeel van verkiezingsprogramma’s zijn geweest zoals de voortdurende immigratie, de voortdurende overdracht van financiële middelen en macht naar de EU, de voortdurende groei van de collectieve sector (inmiddels 1:3 banen in Nederland is een baan in de collectieve sector, zie: Cuba aan de Noordzee), etc.;
  • De informatieverstrekking door de regering en overheidsinstituties aan de Tweede Kamer is dramatisch. Het stelselmatig overtreden van de Wet is daarbij geen uitzondering (Zie: De Corona Files), nog los van het verstrekken van onvolledige, gekleurde, gedateerde informatie;
  • Het dedain van de macht naar de Tweede Kamer wordt geïllustreerd door de houding van minister de Jonge die zich demonstratief afwendt van onwelgevallige sprekers uit de Tweede Kamer:


  • De overheid is kennelijk zonder gēne als het gaat om het tegen elkaar opzetten van groepen in de samenleving getuige de wijze waarop minister de Jonge tekeer is gegaan tegen ongevaccineerden;
  • Het coronabeleid blijkt over vrijwel de totale linie een mislukking: wetsovertredingen door de overheid, miskenning van wetenschappelijke feiten, inferieure informatieverstrekking door de overheid (de vaccins blijken een sterk degressieve werking in de tijd te hebben en derhalve bepaald niet “dé oplossing tegen corona” te zijn), falende instituties, miljarden aan belastinggelden die niet kunnen worden verantwoord, etc.. Kritische vragen hierover in de Kamer worden van tafel geveegd danwel respectloos beantwoord;
  • Er is sprake van een minister president die inmiddels doorlopend kan worden betrapt op halve waarheden, niet nakoming van toezeggingen en leugens;
  • Het kabinet is heengezonden om de wellicht grootste staatsrechtelijke crisis uit de geschiedenis van Nederland (de toeslagen affaire) waarbij door de overheid grote groepen mensen door de belastingdienst zijn benadeeld en deze situatie door ministeries en politiek willens en wetens in stand is gehouden. Datzelfde kabinet komt op korte termijn terug, waarbij in feite de verkiezingsuitslag volledig met voeten wordt getreden;
  • Kritische geluiden in partijen of kabinet worden botweg “kaltgestellt”: Mona Keijzer (ontslag), Pieter Omtzigt (positie elders);
  • De traditionele volkspartijen (CDA, PvdA, VVD, D66) verliezen doorlopend hun politieke electorale legitimatie. Oorzaak: jarenlang dedain naar de kiezer en de burger. Gevolg: opkomst van een veelheid aan partijen die de kiezer kennelijk wel ziet zitten. De traditionele partijen lijden al jaren aan verlies van leden. De politieke legitimatie smelt als ijs voor de zon. De teloorgang van de PvA is volledig aan haar zelf te wijten. De momentele vrijage met GroenLinks is een uiting van een partij die volledig los is van haar legacy en daarmee haar eigen bestaansrecht opgeeft; 
  • Het kabinet informeert uiterst selectief. Bijvoorbeeld worden de kosten van de klimaatagenda niet gecommuniceerd. De klimaatagenda kost volgens de bank of America: USD 150.000 mrd.. Leidend het volledig torpederen van de welvaart in de wereld. Genoemd bedrag is overigens excl. China. Die doen namelijk niet mee;
  • Pers en media functioneren niet. In vrijwel de gehele corona periode hebben de media het faliekant laten afweten als het gaat om scherpe, “fact-based” journalistiek. Een scherpe, kritische blik naar overheid en instituties is nauwelijks te vinden. De scoops lagen en liggen voor het oprapen maar worden niet opgepakt. De NPO heeft een sterke bias in haar berichtgeving en voldoet daarmee niet aan de wet. Er is geen sprake van conform Mediawet, artikel 2.1.2, “evenwichtig, pluriform, gevarieerd en kwalitatief hoogstaand aanbod”. Linkse eenzijdigheid is troef. Afwijkende geluiden worden niet of nauwelijks gepresenteerd. En indien dat al het geval is mogen sprekers niet uitspreken, hun punt niet maken of worden stelselmatig geridiculiseerd. Voor feitelijkheden is geen plaats. 
  • Etc. etc. etc.

In een dergelijk klimaat (dít is pas een klimaatprobleem van jewelste) gedijt cynisme, verharding en boosheid. Mensen worden (terecht) boos als ze niet serieus genomen worden, geridiculiseerd en buitengesloten. Boosheid verhardt de toon. Tweede Kamerleden zijn net mensen.

Wie kwaad doet, zal er uiteindelijk zelf de gevolgen van dragen. Wie wind zaait zal storm oogsten.

Deel dit artikel: