Selecteer een pagina

Greta kan haar energierekening niet meer betalen.

Als gevolg van een volkomen ondoordachte en overhaaste energietransitie waarin landen zonder valide integrale energie concepten “alvast begonnen” zijn met het afschakelen van kerncentrales en kolencentrales, het stoppen van gaswinning maar het opschakelen van gasturbines in bijvoorbeeld Duitsland, het verhogen van belastingen op energie en het invoeren van heffingen in bijvoorbeeld de vorm van CO2 certificaten, zitten wij nu met een situatie die als volgt kan worden samengevat:

  • Sterk verhoogde afhankelijkheid van gas doordat hernieuwbare energiebronnen onvoldoende capaciteit en leverzekerheid bieden en door de klimaat gekkies niet als “groen” gekwalificeerde andere energiebronnen (waarbij de gekkies in Nederland in tegenstelling tot andere landen ook aardgas niet zien zitten) in de ban zijn gedaan;  
  • Door de sterke vraag naar gas is naast geo-politieke afhankelijkheid van gas producerende landen, sprake van sterk verhoogde volatiliteit in de ontwikkeling van de gasprijs;
  • In de blinde vergroeningswoede zijn bio-centrales opgestart waar nu weer een streep door gaat vanuit het besef dat het niet zo’n goed idee is om “natuur” te vernietigen ten faveure van “het klimaat”;
  • Vooruitlopend op de “vergroening” zijn belastingen en heffingen alvast ingevoerd danwel fors verhoogd op grond waarvan de overheden als centraal geleide planeconomieën à la Russische of DDR makelij, van mening zijn de markten en wereld “even” van achter het bureau te kunnen resetten;
  • Op de kapitaalmarkten en door “deug” investeerders is financiering voor fossiele energiebedrijven in de loop ter tijd aanzienlijk verkrapt of beëindigd hetgeen kan leiden tot stagnatie, krapte of verminderde leverzekerheid in de energieproductie.

Er is door niet de eerste de beste wetenschappers als Hans-Werner Sinn (Energiewende ins Nichts) uitgebreid berekend dat deze energiepolitiek irrationeel en onhaalbaar is. Er is al jaren gewaarschuwd voor de gevolgen van een dergelijke politiek.

Naast de onverantwoorde energiepolitiek hebben andere overheidsmaatregelen impact op de huidige energieprijs ontwikkeling:

  1. Het monetaire beleid van centrale banken (geldverruiming en negatieve interbancaire rente) heeft er toe geleid dat er bubbels (vastgoed, beurzen en grondstoffen) zijn ontstaan en speculatie in bijvoorbeeld grondstofprijzen is gestimuleerd. Beleggers spreken van TINA: “there is no alternative” voor aanwending van de zeer ruime financiële middelen in de wereld. Sparen is geen optie bij die rente, speculeren wel.
  2. De overheden hebben in het kader van maatregelen tegen de verspreiding van het corona virus ineffectieve of in elk geval zeer discutabele lockdowns en bewegingsbeperkingen toegepast die de economie hebben getorpedeerd. Ter compensatie hebben die overheden ongekende bedragen in de vorm van “steunprogramma’s” voor particulieren en bedrijfsleven uitgegeven. Dus ter compensatie voor de schade door het eigen beleid. Gefinancierd met schulden en het drukken van Euro’s en US Dollars. Daardoor is de vraag naar goederen en diensten na de lockdowns ontploft, is disruptie ontstaan in wereldwijde logistieke ketens, is inflatie ontstaan omdat de vraag groter is dan het aanbod aan goederen en diensten. Als gevolg daarvan is de wereldwijde energievraag aangejaagd.

Er dreigt structurele inflatie te ontstaan, omdat dergelijk forse energie prijsstijgingen majeure impact hebben op de ontwikkeling van producenten- en consumentenprijzen. Een klassieke loon-prijsspiraal dreigt want werknemers kunnen niet meer rondkomen.

Wat je nu ziet is dat overheden niet het probleem bij de basis aanpakken maar met wederom noodmaatregelen tegen de gevolgen van het eigen beleid komen teneinde de prijzen voor bedrijven en burgers betaalbaar te houden. Een typische denkwijze van overheden: grijp in in markten en als het niet werkt of negatieve bijwerkingen heeft, plak dan financiële pleisters om het leed te verzachten. 

Toegeven dat beleid volstrekt ondoordacht en ondeugdelijk is, is uiteraard niet gemakkelijk. Maar wel nodig. De mensheid leert van fouten maken, niet van pamperen en pleisters plakken. Overheden leren niet snel.

De energie gekkies zijn momenteel helemaal van het pad want nu roept men dat de extreme prijzen een impuls voor verduurzaming van huizen en gebouwen is. Dat is krankzinnig want het is een op een het gevolg van falend overheidsbeleid.

Dit soort dingen krijg je als je weet dat in het bejubelde Klimaatakkoord van Parijs (2015) geen enkele financieel-economische onderbouwing van de effecten is opgenomen. Vergaderen over “principes” zonder de prijs te kennen gaat mis. Zie hier.

Je zou kunnen stellen: de overheden zullen hun vergroeningskoers hoe dan ook blijven volgen. Maar zoals is aangetoond in “Hoe de wal het schip zal keren” komt aan alle gekheid een eind als de oerkrachten van de markt het niet meer accepteren. Wat dat betreft is de huidige energieprijs-paniek heerlijk om te zien.

Het is overigens niet verbazend dat door de momentele energie tekorten sprake is van aanzienlijk gestegen CO2 uitstoot. Ondermeer omdat in het Verre-Oosten, met name China, kolencentrales worden opgeschaald, in de Verenigde Staten de schalie winning is opgeschaald en de OPEC de olieproductie naar verwachting zal verhogen.  

Kortom, Greta is de perfecte mascotte voor een autistisch bipolair overheidsbeleid.

close

Vind u een Moreel Kompas ook zo belangrijk? Meld u dan geheel vrijblijvend aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Deel dit artikel: