Selecteer een pagina

Vaccins zijn een uitstekend middel ter bescherming van kwetsbare personen. Bij corona zijn dat met name ouderen met onderliggend lijden. De vaccins bieden voor die groep een probaat middel om de risico’s op ernstige ziekteverschijnselen te reduceren. Tijdelijk, want de werking van deze vaccins is slechts tijdelijk.

Wat zijn de verschillen tussen immuniteit na besmetting en bescherming na vaccinatie?

BREEDTE VAN DE IMMUNITEIT
Van natuurlijke immuniteit is sprake als het lichaam antistoffen aanmaakt na besmetting met een pathogeen (een virus of bacterie). Een antigeen is een molecuul dat zich bevindt aan het oppervlak van een dergelijk pathogeen. Het eigen afweersysteem reageert op een antigeen dat het niet herkent uit eerdere besmettingen door de ontwikkeling van antistoffen. Of de aanmaak van antistoffen na een eerdere besmetting. Na besmetting met het covid virus maakt het lichaam antistoffen aan voor een breed scala aan antigenen van het virus. De corona vaccins richten zich op de aanmaak van antistoffen door het lichaam voor de antigenen van het voor corona kenmerkende spike molecuul dat het virus gebruikt om lichaamscellen binnen te kunnen dringen. Het virus heeft uiteraard echter meer kenmerken en antigenen dan het spike virus alleen. Vandaar dat na besmetting met het virus sprake is van “breed spectrum antistoffen” tegen de ziekteverwekker en na vaccinatie sprake is van specifieke antistoffen, alleen tegen het spike eiwit. Immuniteit na infectie met het virus is dus breder, hetgeen betekent dat de bescherming tegen eventuele toekomstige virus varianten (waarbij de antigenen gewijzigd zijn) normaliter beter is dan in geval het lichaam alleen antistoffen heeft aangemaakt tegen het spike eiwit. Dit voorspellen wij dan ook in het kader van de recent opgedoken variant: B.1.1.529: Omicron.

DUUR VAN DE IMMUNITEIT
De bescherming van de corona vaccins is tijdelijk. Na circa 6, 7 of 8 maanden (afhankelijk van de individuele situatie van de persoon en het gebruikte vaccin) is de beschermende werking van de vaccinatie verdwenen. En ontstaat de noodzaak tot additionele vaccinatie via “boosters”. Natuurlijke immuniteit is ook afhankelijk van de individuele situatie per persoon en de mate waarin de besmette persoon de ziekte heeft doorgemaakt. Indien sprake is geweest van een besmetting zonder symptomatische klachten kan de bescherming minder zijn dan in de situatie dat sprake was van aanzienlijke gezondheidsklachten. Zulks blijkt uit recent onderzoek. Uit recent onderzoek (zie navolgend) blijkt dat de bescherming na natuurlijke immuniteit aanzienlijk langer is dan die na vaccinatie. En wellicht levenslang. Verder geldt dat de  bescherming na vaccinaties niet zo hoog is als door producenten in beginsel is voorgespiegeld, maar veel lager. Als een vaccin in het begin een bescherming ad bijvoorbeeld 90% biedt, dan is de gemiddelde bescherming gedurende de looptijd van de bescherming van dat vaccin niet 90% maar gemiddeld 45%. We zien dan ook dat de bescherming van gevaccineerden tegenvalt kijkend naar het aantal gevaccineerde personen dat na besmetting alsnog (ernstig) ziek wordt.

NADEEL NATUURLIJKE IMMUNITEIT
Natuurlijke immuniteit opbouwen heeft uiteraard als nadeel dat men na infectie ziek kan worden. Dat is een potentieel probleem voor met name de meeste kwetsbare personen. Met name ouderen (waarvan de natuurlijke afweermechanismen minder goed meer werken) met onderliggend lijden.

Nadeel in perspectief. Dit nadeel moet men in perspectief bezien.

A. De cijfers
Zoals wij eerder publiceerden zijn de risico’s op overlijden na besmetting beperkt. Voor de meeste leeftijdsgroepen geheel verwaarloosbaar.

Op jaarbasis (52 weken) (situatie 22 november 2021) was de situatie per leeftijdsklasse als volgt:


Anders gepresenteerd: het aantal personen per leeftijdsklasse dat corona een jaar lang heeft overleefd:

Als men dus spreekt over de beschermende werking van de vaccins, moet men dit bezien tegen deze achtergrond. Een effectieve bescherming van 45% tegen overlijden is dan van toepassing op bovenstaande cijfers. Dus bijvoorbeeld voor de leeftijdsgroep 50-59 is dat 45% x 0,035%.

B. Bijwerkingen vaccins

1. Korte termijn bijwerkingen
Uit internationale registratiesystemen (Lareb, VAERS, EudraVigilance, etc.) voor de bijwerkingen van de corona vaccinaties blijkt dat sprake is van zeer veel en deels zeer ernstige bijwerkingen. Wij noemen voor de eenvoud hier alleen bijvoorbeeld Myocarditis. Deze bijwerkingen dienen te worden meegewogen bij het beoordelen van de vraag in hoeverre vaccinatie voor een leeftijdsgroep of in individueel geval, verstandig is.

2. Langere termijn bijwerkingen
Genoemde registraties van bijwerkingen hebben betrekking op korte termijn bijwerkingen van de vaccinaties. De langere termijn effecten worden niet (systematisch) geregistreerd. Men kan bijvoorbeeld Myocarditis krijgen na vaccinatie, maar wat de langere termijn effecten op de mortaliteit daarvan zijn, is thans niet bekend. Er is internationaal momenteel sprake van structurele en stijgende oversterfte sinds ca. week 22 van 2021. Deze is thans nog onverklaard, waarbij de oversterfte (meer doden dan statistisch voorspeld) in landen en regio’s met een hogere vaccinatiegraad hoger is dan in landen met een lagere vaccinatiegraad. 

3. Pandemische bijwerkingen
Geert vanden Bossche (en diverse anderen waaronder Nobelprijswinnaar Luc Montagnier en Dr. Jay Bhattacharya) heeft in vroeg stadium al nadrukkelijk gewaarschuwd voor de effecten van het massaal (iedereen) vaccineren tijdens een pandemie met een sterk muterend virus. Dit heeft funeste effecten op het verloop van de volksgezondheid in het algemeen en de pandemie in het bijzonder. Onder meer leidt dit via natuurlijke selectie tot het dominant worden van virusvarianten die beter bestand zijn tegen de vaccinaties. In feite een ontwikkeling vergelijkbaar met het optreden van resistentie bij bacteriën door te intensief gebruik van antibiotica. Daardoor werken de antibiotica niet meer of minder. Hetzelfde zal optreden bij de vaccins. Vaccineren van de kwetsbaren is het probleem niet, wel iedereen vaccineren.

WETENSCHAPPELIJKE STAND VAN ZAKEN
Wat betreft de effectiviteitsdiscussie (natuurlijke immuniteit versus vaccinatiebescherming) is sprake van een hybride landschap aan opvattingen. Het Genootschap baseert zich daarbij niet op tendentieuze krantenartikelen, obscure onderzoeksgroepen of de resultaten van een enkel onderzoek. In de wetenschap geldt: één onderzoek is geen onderzoek. Eén onderzoek is hooguit signalerend of richting gevend, maar is weinig waard als het niet door derden wetenschappelijk is gereviewd en ander onderzoek tot dezelfde resultaten komt. Wij baseren ons uitsluitend op publicaties en meta onderzoek (onderzoek over reeds gepubliceerde onderzoeken) in The Lancet of Nature als het om corona gerelateerde zaken gaat. Er verschijnen doorlopend onderzoeken die bijvoorbeeld kijken naar de hoeveelheid antistoffen en daaruit conclusies trekken omtrent de bescherming en duur van bescherming van natuurlijke immuniteit versus vaccin bescherming. Dat is zinloos. De ene antistof is de andere niet en zelfs in gevallen dat geen antistoffen meer meetbaar zijn, kan via de geheugenfunctie van het immuunsysteem sprake zijn van een immuniserende werking doordat bij besmetting per direct weer passende antistoffen door het lichaam kunnen worden aangemaakt.

Wat zegt The Lancet in een gepubliceerde meta studie per 8 november 2021 hierover?

Op basis van reviews van internationale publicaties t/m 28 september 2021 komen onderzoekers op basis van biologische studies, epidemiologische studies, en klinische studies tot het beeld dat natuurlijke immuniteit beschermt tegen toekomstige infecties met tussen 80% en 100% en dat deze bescherming minimaal 10 maanden in stand blijft. Informatie over langduriger bescherming is niet beschikbaar daar dit door de aard van de covid pandemie niet beschikbaar is. Er zijn aanwijzingen dat ook covid infectie met milde symptomatische klachten, leiden tot “robust antigen-specific, long-lived humoral immune memory”. 

It is known that SARS-CoV-2 infection induces specific and durable T-cell immunity, which has multiple SARS-CoV-2 spike protein targets (or epitopes) as well as other SARS-CoV-2 protein targets. The broad diversity of T-cell viral recognition serves to enhance protection to SARS-CoV-2 variants,15 with recognition of at least the alpha (B.1.1.7), beta (B.1.351), and gamma (P.1) variants of SARS-CoV-2.17. Researchers have also found that people who recovered from SARS-CoV infection in 2002–03 continue to have memory T cells that are reactive to SARS-CoV proteins 17 years after that outbreak.”.

Ook op basis van andere onderzoeken (bron) (bron) (bron) (bron) (bron) stapelen de indicaties zich op dat natuurlijke immuniteit de weg uit deze pandemie is. En wel op basis van deze aanpak.

Ook de Nederlandse overheid is overigens van mening dat natuurlijke immuniteit een langere werking heeft dan de bescherming door vaccins, getuige het feit dat het corona toegangsbewijs voor personen die zijn genezen na infectie, is verlengd van 6 maanden naar 365 dagen (bron).


Het natuurlijke afweersysteem heeft zich in miljoenen jaren ontwikkeld en heeft zich daarbij steeds verder verfijnd en verbeterd. Voor personen die geen noemenswaardig risico lopen op ernstige ziekte of overlijden, is de natuurlijke immuniteit veruit de beste route. Langere en bredere immuniteit dan de vaccinatie bescherming en zonder de kortere- en langere termijn risico’s op bijwerkingen en pandemische bijwerkingen. Voor hoog risicogroepen is de situatie uiteraard anders. Corona is een endemische ziekte: corona is here to stay dus we zullen ermee moeten leren leven. Een brede en langdurige immuniteit is daarbij het antwoord.

Indien u het niet eens bent met bovenstaande analyse nodigen wij u graag uit te reageren naar Redactie.



close

Vind u een Moreel Kompas ook zo belangrijk? Meld u dan geheel vrijblijvend aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Deel dit artikel: