Selecteer een pagina

Het Genootschap biedt incidenteel ruimte op haar platforms voor interviews met personen of organisaties die trend settend zijn in de ontwikkeling van de publieke opinie. Ditmaal is, wederom, het woord aan influencer John Hekking voor Moreel Kompas.

Welkom John.
Wij lazen een bizarre column van jou over necrofilie, kun je daar iets meer over vertellen?
JH: “In algemene zin duidt necrofilie op het hebben van een seksuele voorkeur voor het bedrijven van seks met een lijk. Op necrofilie rust een taboe. Het vindt om evidente redenen doorgaans plaats in donkere en goed geventileerde ruimten (voor ventilatie zie: maurice.nl). Er bestaat een veelheid aan verschijningsvormen.

Helder, maar is daar ook wetenschappelijk onderzoek naar gedaan?
JH: “Wetenschappelijk wordt daar verschillend naar gekeken. Op dit moment staat necrofilie nog niet als aparte stoornis in de twee meest gebruikte psychiatrische handboeken. In DSM (Diagnostic and Statistical manual of Mental disorders) valt necrofilie onder “overige seksuele afwijkingen”. In ICD-10 (International statistical Classification of Diseases and related health problems) van de Wereldgezondheidsorganisatie valt necrofilie in dezelfde categorie als “hijgen”. De medische wetenschap is diffuus omtrent deze thematiek.”

Hijgen???
JH: “Anil Aggrawal, hoogleraar forensische geneeskunde aan de universiteit van New Delhi, heeft baanbrekend werk verricht op dit gebied. Hij maakt primair onderscheid tussen ‘imaginaire necrofilie’ en ‘reële necrofilie’ om per categorie vervolgens de verschillende verschijningsvormen naar heftigheid te rubriceren: 

Imaginaire necrofilie

  • Mensen die graag seksuele rollenspellen spelen waarbij iemand doet alsof hij dood is.
  • Mensen die het dode lichaam van hun overleden geliefde tijdelijk bij zich houden en er seks mee hebben omdat ze zijn of haar dood niet accepteren.
  • Mensen die fantaseren over seks met doden en bijvoorbeeld graag masturberen op een kerkhof (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).

Reële necrofilie

  • Erogene necrofilie: mensen die dode lichamen seksueel betasten (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).
  • Fetisjistische necrofilie: mensen die lichaamsdelen van doden (borst, penis) afsnijden en als fetisj bij zich houden (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).
  • Carnivore necrofilie: mensen die masturberen tijdens het verminken en soms deels opeten van dode lichamen (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).
  • Gelegenheidsnecrofilie: mensen die seks hebben met een lijk als ze de kans krijgen, maar het normaal gesproken met levenden doen  (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).
  • Pro-actieve necrofilie: mensen die liever seks hebben met doden dan met levenden en actief lijken opzoeken (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).
  • Obsessieve necrofilie: mensen die niet tot seks met levenden in staat zijn, alleen met dode lichamen (hardcore necrofilie) (sommigen gaan ervoor bij een begrafenisonderneming werken).

Los van de vraag hoe je dit allemaal weet, is de vraag in hoeverre dit verboden is, c.q. niet verboden zou moeten zijn. De juridische context van necrofilie zeg maar.
JH: “Necrofilie is in beschaafde landen strafbaar. In Nederland niet. Grapperhaus en zijn voorgangers vonden dat niet nodig (bron). Wel zijn lijkschennis en (serie)moord verboden, los van eventuele necrofiele beweegredenen. Het werken bij een begrafenisonderneming is niet verboden.

Zijn er cijfers bekend? Komt dit vaak voor?
JH: “Voor zover bekend is in Nederland nooit iemand gepakt of veroordeeld voor necrofilie. Concrete cijfers over necrofilie houdt het CBS niet bij. En als ze iets bijhouden is het onbetrouwbaar heb ik het idee.

Dank voor het interview. Hebben we nog iets niet besproken?
JH: “Ja, wat mij opvalt is dat groepsnecrofilie nauwelijks wordt gepraktiseerd. En ook niet in de determinatie van Prof. Aggrawal is opgenomen. Een onvergeeflijke omissie. Wellicht omdat groepsnecrofilie in de praktische uitvoering zo’n rommel geeft. Het zou in elk geval in een vrij land als Nederland bespreekbaar moeten zijn. Dat is belangrijker dan die woke LHBTIQA+ flauwekul. Daar schenken jullie wel aandacht aan heb ik gezien.”

Redactie: John refereert wellicht aan de spraakmakende artikelen:

close

Vind u een Moreel Kompas ook zo belangrijk? Meld u dan geheel vrijblijvend aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Deel dit artikel: