Selecteer een pagina

Gezondheidsinstituties in veel landen hebben Ivermectine nog steeds niet erkend als een effectief geneesmiddel voor de behandeling van COVID-19-patiënten. De reden daarvoor is meer van politieke dan van wetenschappelijke aard. Als zou worden erkend dat Ivermectine een effectief (en goedkoop) middel is dat mensen zelf kunnen gebruiken als er klachten ontstaan na besmetting, vervalt elke basis en legitimering voor het huidige “coronabeleid’ en suppressie van bevolkingsgroepen. En vervalt elke legitimering om grondrechten en mensenrechten ter discussie te stellen. Nog los van het feit dat Omikron dusdanig milde klachten geeft dat de basis voor het huidige beleid al om die reden is weggevallen.

De Amerikanen denken goed na wat wetgeving en bevoegdheden van instituten betreft. Volgens sectie 564 van de Food, Drug, and Cosmetic Act (bron) kan het ministerie van Volksgezondheid en Human Services (HHS) uitsluitend toestemming geven voor noodmaatregelen voor toelating van medicatie indien aan specifieke criteria wordt voldaan, waaronder “er is geen adequaat, goedgekeurd en beschikbaar alternatief voor het product.”

Dus als er een goedgekeurd alternatief is, kan de Food and Drug Administration (FDA) – een agentschap binnen HHS, geen autorisatie voor noodgebruik afgeven. Bijvoorbeeld voor COVID-19-vaccins. Vaccins met een hoeveelheid ernstige bijwerkingen die wij in de geschiedenis nog nooit bij vaccins hebben gezien. Vaccins die niet leiden tot immuniteit maar hooguit een tijdelijke (enkele maanden) reductie van de kans op een ernstig ziekteverloop opleveren. Teneinde schande te voorkomen heeft de CDC maar stilzwijgend de definitie van vaccins aangepast (bron).

Inmiddels staat echter vast dat het geen complottheorie of geïsoleerde opvatting meer is dat Ivermectine prima werkt bij de behandeling van COVID-19. Inmiddels hebben duizenden artsen over de hele wereld de effectiviteit ervan erkend.

De Frontline COVID-19 Critical Care Alliance (FLCCC), een non-profitorganisatie die werkt aan protocollen om patiënten met COVID-19 te behandelen, beschouwt Ivermectine als een kernmedicijn dat kan worden toegepast bij zowel de preventie als de behandeling van COVID-19. De website citeert 142 officiële studies (!), waarvan er inmiddels 93 peer-reviewed zijn. 75 van die studies tonen middels vergelijkingen van behandelings- en controlegroepen de werking van het medicijn aan.

De FDA heeft echter herhaaldelijk gesteld dat “de momenteel beschikbare gegevens niet aantonen dat Ivermectine effectief is tegen COVID-19.” Het National Institutes of Health (NIH) verwijst steevast naar haar online informatie over Ivermectine en sluit zich daarbij aan bij de opvatting van de FDA. 142 studies tellen kennelijk niet mee. Wat ook niet meetelt zijn eclatante successen bij de praktische toepassing. Bijvoorbeeld in grote gebieden in India. Er is in feite geen enkele aandacht voor de behandeling van corona, alleen maar aandacht voor vaccins (bron).

De FDA heeft grote formele en informele invloed over de hele wereld. In hoge mate geldt: wat de FDA zegt wordt over vrijwel de hele wereld gevolgd.

Het is niet alleen zo dat instituties onterecht stellen dat er onvoldoende bewijs is, zij spelen een ophitsende en stigmatiserende rol naar gezondheidsprofessionals die het beste met hun patiënten voor hebben en in dat kader zoeken naar effectieve behandelmethoden. Dat is notabene de primaire rol van een arts: samen met de patiënt op basis van diens individuele gezondheidssituatie bepalen wat de beste behandeling in een specifieke situatie is. Dit wordt artsen verboden (!) op straffe van vervolging, bestraffing en verwijdering uit hun beroep door het verliezen van hun licentie. 

Een situatie waarvan men zich kan afvragen hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat artsen dit zonder noemenswaardig protest laten gebeuren. Het staat haaks op hun rol in de samenleving, holt hun taak volledig uit en gaat geheel voorbij aan het principe dat zorghandelingen specifiek en individueel zijn, afhankelijk van de patiënt situatie. Als artsen dit laten gebeuren betekent dit een opmaat voor een gecentraliseerde en verambtelijkte gezondheidszorg met alle gevolgen van dien. Ook voor het verdienmodel van artsen. En ook voor de individuele patiënt die haar vertrouwensrelatie naar de behandelend arts ziet afbrokkelen. Ook het ingeslopen waanidee dat op basis van PCR tests vastgestelde besmettingen “coronapatiënten” zijn is een gotspe. Een arts dient op basis van klachten en eventueel onderzoek vast te stellen in hoeverre iemand ziek is. En zo ja, hoe erg dat is en welke behandeling kan worden toegepast. Het laatste dat wij moeten willen is een gecentraliseerde verambtelijke gezondheidszorg. Wat wij nodig hebben is kritische en goed opgeleide zorgprofessionals. Elke organisatiekundige weet dat je in een organisatie van professionals de verantwoordelijkheden zo laag mogelijk in de organisatie moet leggen. Het gaat in een dergelijke organisatie om de professional en zijn professional judgement. De zorg is geen autofabriek die kan worden bestuurd met “systemen”. De klachten uit de zorg zijn er al jaren. Klachten over administratieve en verantwoordingsdruk. Maar dat is nog klein bier ten opzichte van wat er nu aan het gebeuren is. De zorg komt in handen van centrale apparatsjiks.

Dat de situatie ernstig is blijkt wel uit de hysterische roep om artsen hun individueel oordeelsvermogen te ontnemen op straffe van schrappen uit het BIG register.

Attje Kuiken (20 januari 2022)

Medische sector pas op uw zaak! U wordt kennelijk niet meer als professional gezien.

Het Genootschap heeft enige senioriteit en eruditie in haar gelederen. En heeft een optimistische inborst. Uiteindelijk komt de waarheid boven. Een pandemie van een snel muterend virus kan men niet “wegvaccineren”. Een pandemie wordt beëindigd door groepsimmuniteit op basis van natuurlijke immuniteit. En als iemand na besmetting ziekteverschijnselen heeft neemt hij samen met zijn arts, afhankelijk van het klinische beeld en het risicoprofiel van de patiënt de beslissing over de behandeling met medicijnen. Vaccineren bespreek je met de behandelend arts waarbij het een vrije keuze dient te zijn of iemand gezien het individuele risicoprofiel vaccinatie wenst of niet. Je kunt als overheid en “experts” een tijd lang onzin vertellen maar uiteindelijk zegeviert de ratio over kongsies, belangen en centralistisch machtsdenken. Als de werking van een geneesmiddel als Ivermectine (maar er zijn er meer, bron) uiteindelijk officieel erkend wordt, zal daarmee het demasqué van het huidige beleid gebaseerd op QR codes, testen, massavaccinaties, lockdowns en inperking van fundamentele rechten, totaal zal zijn.

Of is dát alleen al reden voor de autoriteiten Ivermectine nooit toe te laten?

close

Vind u een Moreel Kompas ook zo belangrijk? Meld u dan geheel vrijblijvend aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Deel dit artikel: