Voor abonnees van Moreel Kompas bieden wij de mogelijkheid bijdragen in te zenden via Redactie. Onderstaand een ingezonden brief van een betrokken lezer. Wij hechten er aan te stellen dat de inhoud en verwoording geheel voor scribent is.



Geacht Genootschap,

Het is ten enen male onduidelijk welke processen zich afspelen tijdens de besluitvorming op nationaal niveau. Na meer dan anderhalf jaar beleid (EG: corona-) dat met name bejaarden de dood in jaagt zien wij geen andere opties dan dat de besluitvorming gedreven wordt door hetzij kwaadaardigheid hetzij incompetentie.

Omdat de executie van het beleid over het algemeen ineffectief, slordig, inconsistent en bovenal hoogst onwetenschappelijk mag worden genoemd, achten wij de tweede optie de meest waarschijnlijke: incompetentie.

Zowel op straat als in het parlement verdampt het vertrouwen in de kongsi rivm/kabinet. ‘ik vertrouw ze niet meer’ is een schokkende frase die al enkele malen in de Tweede Kamer te horen was. Dat ‘niet vertrouwen’ wijst vooral op een vermoeden van kwaadaardigheid. Dat is in mijn ogen onterecht. Vertrouwen lijkt in elke geval op zijn plaats wat de intenties betreft. Het punt is alleen: ze snappen er gewoon niks van, ze kunnen er niks van en zouden zachtjes moeten afgevoerd met een speeltje.

Dat is dan meteen waar controle tekort schiet: er wordt niet getoetst of dat vertrouwen in de competentie nog te billijken is. Ook de Tweede Kamer blijkt een tandeloze tijger. Op zoek naar een handvat gaan de gedachten in eerste instantie bijvoorbeeld uit naar toetsing aan grondrechten, waarin de belangrijkste ethische en morele opvattingen zijn verankerd. Maar door wie? Door het Genootschap zelve wellicht? 

Ziet u, de NSB-ers hadden destijds ook het beste met het land voor, het waren echt geen mensen met kwaad in de zin, het waren brave burgers met vertrouwen in de overheid. Wat ze deden, deden ze in het landsbelang en daarvoor waren ze tot alles bereid. (EG: de Redactieraad werpt vergelijkingen met verschijnselen en partijen uit de tweede wereldoorlog volstrekt van de hand). Het land was ook toen verdeeld in zwart-wit opvattingen over hoe de crisis aan te pakken en welke beleidslijn gevolgd moest worden. De extreme voor- en tegenstanders konden elkaars bloed wel drinken: zij zagen elkaars strategieën als volstrekte misvattingen. De ene partij verweet de andere dat we pappend en nathoudend ten onder zouden gaan en omgekeerd was het verwijt mensonterend in te grijpen en dan ten onder gaan. Pal tegenover elkaar stonden ze. De partijen konden het niet allebei bij het rechte eind hebben dus wie van de twee zou gelijk krijgen? Uiteindelijk won het recht van de sterkste dankzij hulp van buitenaf. De onderliggende partij raakte in de beklaagdenbak van een tribunaal verzeild. Daar zijn we goed mee weggekomen – is achteraf de algemene opvatting. 

Is het de Overheidskongsi (ik doel hier op de bestuurderskliek samen met witteklompjes-junta en zorgmaffia) kwalijk te nemen dat ze doen wat ze doen: geloven in elke aangedragen oplossing voor de ellende die hun overkomt en samen tot het uiterste willen gaan voor een betere toekomst? Is de vaccinatie-heilstaat geen aantrekkelijke belofte? Dat daarvoor even de tanden op elkaar moeten spreekt vanzelf, dat vindt niemand leuk maar soms moet men doorpakken en offers brengen. Dan moet men ‘tot alles bereid zijn’, zoals demissionair minister Hugo de Jonge ook herhaaldelijk heeft onderstreept. Zelfs als daartegen verzet ontstaat.

Geacht en zeer gerespecteerd Genootschap, de gecorrumpeerde wetenschap is geen toevluchtsoord meer. De schijndemocratie functioneert afdoende in tijden van voorspoed maar blijkt krachteloos als het tegen zit.

Hoe denkt u dit op te gaan lossen? Dat is de prangende en urgente vraag die een adequaat antwoord verdient, hopelijk aanleiding tot -later op de avond- een spoedvergadering waar ongetwijfeld de heldere inzichten van uw illustere leden om voorrang zullen strijden.

Vriendelijke groetend,

Een betrokken lezer.


EG: Het Genootschap is van het vrije denken, het vrije woord, pluriforme opvattingen die elkaars slijpsteen zijn teneinde het denken en de maatschappij vooruit te helpen. Innig verbond van overheid, wetenschap en journalistiek leidt tot overheidgedomineerd denken. Het is de plicht van de overheid en overheidsinstituties om volstrekt transparant verantwoording af te leggen en het is de plicht van de burger daarop doorlopend toe te zien. Wie de wet verzet al naar het uitkomt, baant de weg voor het recht van de sterkste.

Deel dit artikel: