Voor abonnees van Moreel Kompas bieden wij de mogelijkheid bijdragen in te zenden via Redactie. Onderstaand een ingezonden brief van een betrokken lezer. Wij hechten er aan te stellen dat de inhoud en verwoording geheel voor scribent is.



Beste Redactie,

Graag wil ik reageren op een aantal thema’s die recent op Moreel Kompas zijn gepubliceerd. Complimenten aan de redactie overigens voor de scherpe en actuele analyses. Als vader van 3 kinderen ben ik in toenemende mate bezorgd over de ontwikkelingen die gaande zijn.

Ik zie kortheidshalve de volgende zaken:

  • er bestaat een kloof tussen politiek/bestuur enerzijds en de behoeften van de burger anderzijds. Een kloof die is ontstaan als gevolg van in feite reeds decennia lange ontvreemding van wat de behoeften van de normale mens zijn. De maatschappelijke voelsprieten van de overheid en instituties lijkt volledig te zijn verdwenen.
  • door het gevoerde beleid is een situatie ontstaan waardoor jongere generaties met een samenleving worden geconfronteerd die leidt tot:
    • gebrek aan toekomstperspectief (denk aan de mogelijkheden een woning te verwerven)
    • gebrek aan houvast inclusief sociale zekerheid en baanzekerheid
    • een aangeprate en via sociale druk opgelegde “deug” mentaliteit, woke, verlies van referentiekader en identiteit (LHBTQAT+ etc.) waardoor o.a. de jeugd tot een eenheidsworst aan het verworden is
    • het gevoerde overheidsbeleid ondermijnt de moraal van onze jeugd. Ondanks of juist dankzij decennia lange “verbeteringen” in werkomstandigheden (ARBO, etc.) is sprake van een dalende arbeidsproductiviteit en “werkmoraal”. Een beetje jongere is al snel moe op het werk en is onvoldoende weerbaar. Er wordt sneller dan in mijn generatie de handdoek in de ring gegooid. Hard werken is er niet meer bij in bepaalde beroepen zoals slachthuizen, bollen pellen en erwten sorteren. De Polen en Hongaren, met hun veel betere werkmentaliteit, lossen het momenteel tegen scherpe tarieven voor ons op. Onze jeugd is lui, vatsig, ongemotiveerd. Maar wel “woke”. Alsof dat ook maar iets voor het leven te betekenen heeft. 
    • niet individualiteit wordt gestimuleerd maar “gender neutrale eenheidsworst”. Er heerst een diep gewortelde softheid, alles moet ‘lief’ zijn, competitie mag niet meer, elkaar aanspreken op ‘moet beter’ mag niet meer. Kerkraadse Koempelmentaliteit (red. schrijver refereert aan harde werkers uit de tijd van de steenkolenproductie in Zuid-Limburg) bestaat niet meer. 
    • De jeugd is “los” en wordt geconfronteerd met een ongekende complexiteit van de samenleving en het leven. Veel jeugd heeft hiermee te kampen. Velen kunnen niet meer aanhaken. Dat leidt tot vluchtgedrag in gaming en media. En deels drugsgebruik in dit liberale drugsland. Ze verspelen bergen tijd aan zinloze randzaken en onzin: de “say yes to the dress” generatie heb ik het wel eens genoemd, de Tik Tok tijgers, de Facebook koekoeks die 90% irrelevante onzin zit te kijken… Bij ons thuis en bij vrienden is dat gemiddeld circa 4 tot 6 u per dag. Tijd die gestoken wordt in niets toevoegende flauwekul. Bij het halen van game levels geven ze wel degelijk blijk door te kunnen zetten. Zoals gezegd: in normaal uitvoerend werk (red. om de eigen boterham te kunnen verdienen) hebben ze dat doorzettingsvermogen niet meer. Bij een mij bekende productieonderneming is 9 van 10 nieuwe werknemers binnen 2 weken weer vertrokken. Daarbij komt nog dat bijna 800.000 Nederlanders in een arbeidsongeschiktheidsregeling zit. Kunnen niks, willen niks en doen niks de hele dag. Een mentaliteit van 3x niks: een vlucht naar niets doen. Labbekakkers zijn het.
    • angst, onzekerheid omtrent (toekomstig) sociaal, maatschappelijk en financieel vangnet voor slechte tijden. Ik ben zelf als 58 jarige blij dit niet te hoeven meemaken als 15 jarige puber. Ik zou ook dicht klappen. (red. de mentale gezondheid is zeer fors verslechterd vanaf coronajaar 2020, wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg zijn legendarisch).
  • tweedeling in de samenleving tussen kapitaal en arbeid, tussen “haves en have nots”, onrechtvaardigheid. Deze trend wordt steeds erger. Als goede overheid zou je je dit moeten aantrekken en daar naar handelen. Ik zeg, geen ‘Sinterklaas socialisme’, maar ‘een nieuwe vorm van socialisme’… waarin je opkomt voor de werkende en waarbij je de zelfgekozen niet werkende minder bedeelt. Hoe het nu gaat is niet meer op te brengen door het gedeelte van de mensen dat nog wel werkt. 
  • door de ontwikkelingen in de maatschappij (schaalvergroting, internationalisatie, afstand tot eigen cultuur (via media)) is sprake van behoefte aan focus op eigen gezin, familie, cultuur, etc. Logisch dat iedereen in deze omstandigheden ervoor gaat zorgen dat het in de eigen kring OK is. Dat proberen wij bij ons thuis ook. Hoewel wij ons ook nadrukkelijk voor de gemeenschap willen blijven inzetten.

De oplossing
Er is noodzaak tot een sociale reset, een herbezinning op inrichting en functioneren van de samenleving. Een reset richting basics en weg van bijzaken. Terug naar familie, gezin, lokaal, bevordering van eigen identiteit, etc.. Datzelfde geldt ook voor ondernemingen: meer focus op de kerntaak van de onderneming en minder op allerlei ballast! Meer verantwoordelijkheid naar de medewerkers op de werkvloer en ophouden met controle systemen op controle systemen op controle systemen.

Succes met jullie site!

Een bezorgde volger van uw Moreel Kompas.

J. Karstgens
Kerkrade 


EG: Het Genootschap is van het vrije denken, het vrije woord, pluriforme opvattingen die elkaars slijpsteen zijn teneinde het denken en de maatschappij vooruit te helpen. Innig verbond van overheid, wetenschap en journalistiek leidt tot overheidgedomineerd denken. Het is de plicht van de overheid en overheidsinstituties om volstrekt transparant verantwoording af te leggen en het is de plicht van de burger daarop doorlopend toe te zien. Wie de wet verzet al naar het uitkomt, baant de weg voor het recht van de sterkste.

Deel dit artikel: