Naast de lobbycratie in Nederland en het niet ratificeren van artikel 12 van het verdrag van Lissabon (zie Deel I in dit feuilleton), is sprake van allerlei andere vormen van belangenverstrengeling, ondoorzichtigheid en schimmigheid. Dit keer een excerpt uit het werk van Mr. Paul Ruijs. Een man met een missie, een Don Quichot in het juridische landschap van officieren van justitie, rechters en advocaten. Over rechters die zich niet aan de wet houden, innige banden tussen rechterlijke macht en advocatuur en mogelijke kongsi’s.

Café Weltschmerz klassiekers met Paul Ruijs: 

Her en der wordt in de video’s verwezen naar het “IRM rapport”. 
IRM staat voor Integriteit Rechterlijke Macht. Een klassieker uit 1996.


Het Genootschap huldigt het principe:
“Het is de plicht van de overheid en overheidsinstituties om volstrekt transparant verantwoording af te leggen en het is de plicht van de burger daarop doorlopend toe te zien. Wie de wet verzet al naar het uitkomt, baant de weg voor het recht van de sterkste”.

Deel dit artikel: