Selecteer een pagina
Máxima trekpop van het WEF?

Máxima trekpop van het WEF?

OPINIE
Instrumenten van het World Economic Forum (WEF) haar totalitaire doelstellingen (bron) te realiseren zijn onder andere het infiltreren van regeringen (bron) en gebruik maken van het momentum van angst dat is ontstaan door de corona pandemie. In de woorden van Schwab: “The pandemic represents a rare but narrow window of opportunity to reflect, reimagine and reset our world”. Men windt er geen doekjes om. Niet alleen wat betreft het veranderen van de samenleving op basis van een ondemocratisch, technocratisch en neocommunistisch wereldbeeld. Maar het moet ook snel gaan, gebruik makend van de angst en chaos als ontstaan door de corona pandemie. 

Gebruik maken van angst in de samenleving teneinde de wereld naar eigen goeddunken te veranderen is totalitair, onethisch en ronduit abject. Goed dat er in onze rechtstaat partijen zijn waarvan verwacht mag worden dat die boven de waanzin van alledag staan. Partijen met eruditie, senioriteit en een onafhankelijke positie en attitude. In onze constitutionele monarchie zou je dat verwachten van bijvoorbeeld het koningshuis. Maar wat blijkt?

Koningin Máxima laat zich kennelijk als een trekpop van het WEF gedachtengoed voor de kar van het WEF en de Nederlandse regering spannen teneinde te lobbyen voor de invoering van een digitaal paspoort. Nederland wil daarin (weer eens) vooroplopen (zie: “WEF-Digitaal- Paspoort-en-rol-Nederland” op deze pagina)  en schuift Máxima als colporteur naar voren. Niet het met koninklijk gepaste distantie waarborgen van democratie, mensenrechten, grondrechten, maatschappelijke stabiliteit en humaniteit, maar in lijn met de woorden van Schwab: “the crisis has created momentum in many countries to implement new ID systems ” gebruik maken van de corona pandemie om een digitaal paspoort er door te drukken. En niet alleen een digitaal paspoort, maar dat gekoppeld aan allerlei andere functionaliteiten. Máxima: “… ID systems can achieve the greatest impact when they are close related with other digital public goods”. Voor toegang, connectiviteit, consumenten systemen, betaalsystemen, etc..

Koningin Máxima (deel uitgesproken tekst: hier)

Máxima met Rutte en Kaag op bezoek bij Schwab en echtgenote (januari 2019)

Digitale identiteitssystemen handig toch?
Dat is zondermeer het geval. Eén systeem voor alles. Een droom voor de gebruiker. Een natte droom voor overheden in hun streven naar macht en controle. Een trauma voor iedereen die bezorgd is voor zijn privacy en vrijheden.

Wie op de website van eID (EU initiatief om te komen tot een digitaal paspoort) kijkt, slaat de schrik om het hart. Zonder gêne worden de volgende functionaliteiten als voordelen van de eID genoemd:

  • Submit your Tax Return
  • Check your Criminal Record
  • Apply or convert your Driver’s License
  • Apply for a pension
  • Manage your residence information
  • Access Social Security Services
  • Apply for university
  • Access online public services in other countries
  • Bank account opening
  • Verzekeringen, e-commerce, toegang tot de zorg, etc.

Per saldo voorziet men mogelijkheden zo ongeveer alle aspecten van het leven digitaal aan elkaar te knopen. Of, nogmaals, zoals Máxima het zegt “ID systems can achieve the greatest impact when they are close related with other digital public goods.”.

De EU ziet het als volgt voor zich:

Allemaal theorie van ambtenaren?
Nou nee, conform de “Country Overview” op genoemde website is de eID implementatie status per 29 juli 2021 als volgt:

De Roemenen kijken het eerst nog even aan.

Het ultieme schrikbeeld
Een overheid die de neiging heeft haar macht en controle over de burger steeds verder te vergroten, veelal onder het mom van criminaliteits- en terrorismebestrijding dient haar plek te kennen. Zij dient dienstbaar te zijn aan de burger en niet andersom. Leven in vrijheid is niet compatible met een alles overheersende overheid. Wat daarvan het gevolg kan zijn zien we in China. Daar bepaalt de staat alles. Bijvoorbeeld door toepassing van een social credit systeem waarbij elke individuele burger credits kan verzamelen op basis van zijn sociale en economische gedrag. Zijn je credits op dan wordt je buitengesloten. Is je CO2 tegoed op dan geen vlees meer eten of tanken. Je moet er niet aan denken. De harde realiteit in China: “23 miljoen Chinezen mogen niet meer reizen omdat ze te weinig ‘punten’ hebben“. Maar dat zal in Nederland toch niet gebeuren? De Nederlandse overheid is toch een fatsoenlijke en ethische overheid? Dat is bepaald geen zekerheid als men bekijkt wat de opvatting van de regering en de meerderheid in de Tweede Kamer der Staten-Generaal hierover is:

Heeft in Nederland nog íemand ze op een rij en verweert zich tegen dergelijke ontwikkelingen?
Nauwelijks. In Nederland is bijvoorbeeld de Wet Gegevensverklaring Samenwerkingsverbanden (WGS) thans in behandeling. De Tweede Kamer der Staten-Generaal heeft deze inmiddels goedgekeurd (sic). Maar de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) ontraadt de Eerste Kamer met klem deze wet aan te nemen. Het is een opmaat voor het koppelen van veel meer (private en publieke) gegevens dan die genoemd zijn in het wetsvoorstel. Volgens het voorstel mag de regering later nieuwe samenwerkingsverbanden aanwijzen, die ook weer gegevens mogen delen (bron).

Maar er is meer…
Die fijne EU die er altijd prat op gaat dat zij “borgt dat er geen oorlog komt” in Europa heeft inmiddels de oorlog verklaard aan de Europese burgers. Wat dacht u hier van: de Europese Commissie denkt na over een nieuw register om alle bezittingen van burgers te registreren. Daarin moeten niet alleen eigendommen in de vorm van onroerend goed, grond en aandelen worden opgenomen, maar ook bezittingen als edelmetalen, cryptomunten, sieraden, kunstwerken, auto’s, boten, etc.. Lees het hier en huiver!

En wat betreft Máxima. Niet alleen Willem-Alexander “Hij is een beetsje dòm”, maar zij zelf ook om zich hier voor te lenen. Jammer. Want wie een beetje maatschappelijke antenne heeft begrijpt dat hier maatschappelijk en politiek “gedoe van komt”.

De laatste dagen van de covid angstcultus. Nu wordt het pas echt oppassen geblazen!

De laatste dagen van de covid angstcultus. Nu wordt het pas echt oppassen geblazen!

Zoals u ongetwijfeld merkt, valt het officiële Covid-verhaal als los zand uit elkaar. De “experts” en “autoriteiten” erkennen eindelijk dat de statistieken van “Covid-sterfgevallen” en “ziekenhuisopnames” kunstmatig zijn opgeblazen en vanaf het begin totaal onbetrouwbaar waren. Dat was al langer bekend maar werd stelselmatig onder de pet gehouden (bron). Zelfs wetten werden door de overheid stelselmatig overtreden om toegang tot informatie te verhinderen (WOB) en de Tweede Kamer der Staten-Generaal werd bewust onvolledig, onjuist en niet tijdig geïnformeerd. In een gemiddelde bananenrepubliek gaat het er beschaafder aan toe. Autoriteiten en “experts” moesten erkennen dat hun wonderbaarlijke “vaccins” niet werken (tenzij je de definitie van het woord “vaccin” verandert en dat is dan ook gebeurd), dat de bijwerkingen massaal en deels zeer ernstig zijn en dat lockdowns waarschijnlijk ‘een ernstige fout’ waren. De “apocalyptische pandemie” psychose heeft haar vervaldatum bereikt. Na bijna twee jaar opgeblazen massahysterie over een virus dat milde tot matige verkoudheid of griepachtige symptomen veroorzaakt (of geen symptomen) bij ongeveer 95% van de geïnfecteerden en met een totaal sterftecijfer van ongeveer 0,1% tot 0,5%. We zijn na 2 jaar allemaal uitgeput. Zelfs de Covid angstfetisjisten zijn uitgeput en beginnen de sekte steeds vaker stilaan te verlaten.

Diederik Gommers
Patricia Bruijning

Het nieuwe normaal
Het is nog niet voorbij, maar het ‘window of opportunity’ sluit zich in rap tempo en onze wereld is nog niet “opnieuw uitgevonden” en “gereset”. Gelukkig niet. U kent de totalitaire doelstelingen van het WEF (bron). Het is duidelijk dat de WEF community de weerstand tegen de Great Reset heeft onderschat en de tijd die het kost om die weerstand te overwinnen, verkeerd heeft ingeschat. En de weerstand tegen het totalitaire denken van het WEF neemt dag na dag toe. Onder andere door het publiek worden van de tentakels van het WEF in de samenleving (bron). Het WEF en het totalitaire denken hebben de strijd verloren. Hun enige mogelijkheid die dan nog resteert is om openlijk totalitair te gaan, maar dat kan niet. Dat zou suïcidaal zijn. Het momentum is voorbij. Het momentum waarin de staat zich totalitaire middelen eigen maakt en legitimeert onder het mom van een ‘wereldwijde gezondheidscrisis’.

Angst verspreiden, vervalste statistieken en propaganda werken een tijdje, maar uiteindelijk zien mensen dat het niet klopt. De werkelijkheid is totaal anders dan het overheidsnarratief. Het coronabeleid is een grote farce, ineffectief en samenleving en economie torpederend.

De overheid heeft haar hand overspeeld. De vaccins zijn niet meer dan tijdelijke reductie van de kans op een ernstig ziekteverloop gebleken. Er is geen sprake van immuniteit. Het ziekteverloop na besmetting wordt tijdelijk onderdrukt. Meer is het niet. De “experts” en farmaceutische industrie staan collectief in hun hemd. Niet hun beleid of producten, maar de natuur heeft de zaak opgelost door de Omikron variant. Een pandemie eindigt altijd via groepsimmuniteit op basis van natuurlijke immuniteit. Een andere weg voorspiegelen is volksverlakkerij. De maakbaarheid van de samenleving blijkt wederom een illusie. De medische wetenschap en farmaceutische industrie kunnen we vanaf nu niet anders dan met de nodige scepsis bekijken. Als de ziekte ernstig was en de vaccins zouden doen wat beloofd was, waren vaccinatiedwang en -drang, al dan niet via een QR paspoort en 2G, niet nodig. Massa’s mensen lieten zich injecteren om te mogen reizen en om redenen van sociale druk. Om hun sociale leven terug te krijgen. Niet om gezondheidsredenen.  

Het weldenkende deel van de bevolking is stelselmatig stigmatiserend en buitensluitend weggezet als wappies en complotdenkers. Inmiddels is de harde werkelijkheid dat ze gelijk hadden. En die waarheid is hard. Voor zowel de overheid als het deel van de bevolking dat toen nog amechtig vertrouwen in de overheid had. Dat vertrouwen is inmiddels volledig weggeslagen. In een wereld waarin de overheid niet meer wordt vertrouwd is een stiekeme machtsgreep in de vorm van een ‘Big Reset’ in een ‘window of opportunity’, verder weg dan ooit.

Overheid, deskundigen, instituties en fanatieke “vaxxers” komen nu in een fase van boosheid, ontkenning, verdraaiing van feiten en het herschrijven van de geschiedenis. Het is niet leuk publiekelijk de schade te erkennen die zij sinds maart 2020 aan de samenleving en aan mensen en hun families hebben aangedaan. En aan bedrijven en de economie. Het is niet leuk de supersterren status en het bijbehorend verdienmodel als ‘deskundige’ te zien verdampen. Er komen krachten op gang om de deconfiture van overheid, instituties en deskundigen tegen te houden. Onder andere door de bestaande situatie, de bestaande angstcultuur, zo lang mogelijk te rekken.

Overheden gaan hun verworven posities niet zomaar terug geven. Zij gaan zich daar tegen verzetten. Zij zijn niet van plan om het hele “Nieuwe Normaal” verhaal te annuleren, te doen alsof de afgelopen twee jaar nooit is gebeurd en de vrijheden en rechten aan burgers terug te geven. De overheid zal de groeiende verharding en het protest tegen haar beleid onderkennen (bron) en daar nog hardere maatregelen tegenover zetten. Repressie als antwoord in haar verdediging tegen de oprukkende realiteit. Dat zie je nu overal gebeuren.

Steden, staten en landen over de hele wereld gaan gewoon door met het implementeren van de biosecurity maatregelen van het “Nieuwe Normaal”, ondanks het feit dat er geen enkele plausibele rechtvaardiging meer voor is. 

Oostenrijk gaat door met gedwongen ‘vaccinatie’. Duitsland bereidt zich voor om hetzelfde tedoen. Frankrijk rolt een nationaal segregatiesysteem uit om ‘niet-gevaccineerden’ te straffen. Griekenland beboet “niet-gevaccineerde” gepensioneerden. Australië exploiteert ‘quarantainekampen’. En ga zo maar door. 

Dit zal leiden tot verdere polarisatie en disruptie in de samenleving en uitholling van het draagvlak voor instituties en overheden. De overheid heeft onvoldoende zelfreinigend vermogen en moreel kompas om dit te stoppen. Dat zal de samenleving moeten doen. Houdt dat in gedachten als u gaat stemmen. Om te beginnen op 16 maart 2022 bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Naar: ZeroHedge

Antenne voor Zeitgeist: Jan Bonte, alias Jan B. Hommel

Antenne voor Zeitgeist: Jan Bonte, alias Jan B. Hommel

Jan Bonte is niet de eerste de beste. Hij is dan ook omstreden. Een dwarse denker. Met het hart op de goede plek. Oprecht bezorgd met een antenne voor de heersende “Zeitgeist”. Belangrijk dus om in de gaten te houden. Zijn website: www.janbhommel.nl. Warm aanbevolen!

Het Genootschap begrijpt dat soms, heel soms, iemand nóg beter dan wij zelf, kan verwoorden hoe de actualiteit te duiden. Wij proberen dat te vermijden maar soms is dat kansloos. In plaats van een eigen duiding van de situatie, publiceren wij hierbij integraal de recente column van Jan Bonte. Briljant!

De doemdenker van dienst…

“Lockdown proponents can’t escape the blame for the biggest public health fiasco in history”

Jay Bhattacharya, Professor of Medicine at Stanford University
Martin Kulldorff, Professor of Medicine, Harvard Medical School 

Vandaag is 24 december 2021, een dag nadat bekend werd hoe we – volgens de spindoctors van het nieuwe kabinet – ‘moeten gaan leven met corona’. In essentie is dat mijns inziens niet zo moeilijk. Het flexibel opleiden en inzetten van recovery, SEH- en IC-verpleegkundigen, het uitbreiden van de zorgcapaciteit en dan met name de IC-capaciteit – aangezien daar al jaren een tekort aan was tijdens een griepseizoen – zou veel van de problemen op kunnen lossen.

Maar daar kiest het nieuwe kabinet niet voor. Men denkt aan een ‘basispakket’ dat bestaat uit het goed wassen van de handen, het bij ontmoetingen geen handen geven en gedurende het hele jaar mondkapjes dragen. Dan is er een ‘winterpakket’ waarin men minder mag zodra het griepseizoen begint. En natuurlijk is er altijd nog het laatste dreigmiddel van een lockdown, om op die manier de bevolking te kunnen dwingen zich aan de maatregelen te houden.

Het is eveneens enkele dagen nadat duidelijk werd hoe innig de banden zijn tussen het World Economic Forum (WEF) en verschillende leden van het kabinet. Dit naar aanleiding van het vrijgeven van de schriftelijke communicatie tussen enerzijds het WEF en anderzijds Mark Rutte, diverse leden van het demissionaire kabinet en zelfs topambtenaren.2 Premier Rutte wordt door Klaus Schwab – de President van het WEF – gevraagd om een aanbeveling te schrijven ter promotie van zijn boek ‘Stakeholder Capitalism’. Mark Rutte betitelt het in zijn antwoord aan Schwab als een ‘honorable request’. Diezelfde Mark Rutte die zei het boek ‘The Great Reset’ niet in zijn bezit te hebben en ook niet gelezen te hebben. Sigrid Kaag krijgt een uitnodiging van het WEF voor deelname aan maandelijkse sessies van de ‘Global Action Group’die ‘off the record’ zullen plaatsvinden, gericht op ‘ways to strengthen, reshape or rebuild systems of collabaration in a turbulent global context’. In een andere brief van het WEF aan Kaag staat te lezen dat ‘your contribution to the work of the Great Reset will be especially critical at the Annual Meeting’. In een brief aan Bruno Bruins – voormalig minister van VWS – wordt een plan gepromoot voor een nieuwe manier van omgaan met gezondheid en het voorkòmen van ziekte, genaamd ‘The System Initiative on the Future of Health and Healthcare’. Zowel Kaag als ook Wobke Hoekstra krijgen een brief van het WEF waarin als laatste zin geschreven staat: “The Forum will work with your staff to ensure that your participation becomes a major force in shaping the Great Reset”. Maar ook topambtenaren doen rechtstreeks zaken met vertegenwoordigers van het WEF. In een brief van 4 maart 2021 schrijft een hoge ambtenaar dat het WEF vroeg om financiering ter hoogte van 651.000 euro, ten behoeve van het opzetten en ontwikkelen van het “Global Coordinating Secretariat”. Het bedrag wordt zonder morren overgemaakt. Op de totale Nederlandse begroting wellicht geen groot bedrag, maar wel belastinggeld dat weggesluisd wordt naar een organisatie waar de Nederlandse burger geen inspraak in heeft en ook geen democratische controle op heeft.

Het valt nauwelijks nog vol te houden dat de plannen om de Nederlander te dwingen anders te gaan leven losstaan van The Great Reset van het World Economic Forum. Zelfs ik – als behoorlijk goedgelovig mens – die dit lange tijd voor onmogelijk hield en lange tijd als een complottheorie afdeed, moet nu erkennen dat dit hoogstwaarschijnlijk de afschrikwekkende werkelijkheid is. En natuurlijk heeft Mattias Desmet gelijk als hij stelt dat het strikt genomen niet om een complottheorie gaat omdat Klaus Schwab zijn boek aan een ieder die het wilde lezen wilde verkopen, als zijnde de oplossing voor de enorme problemen waar onze generatie zich voor gesteld ziet. Het plan voor The Great Reset werd dan wel niet in het diepste geheim gesmeed, maar het uitrollen ervan – zoals nu gebleken is – duidelijk wel.

Ik heb lang geloofd dat het doel van dit demissionaire kabinet de bestrijding van een virus was, maar daarbij voortgestuwd werd door domheid, gebrek aan kennis, gebrek aan overzicht en gelardeerd met een flinke scheut zelfoverschatting: het proberen een pandemie met een respiratoir overgedragen virus onder controle te krijgen door het instellen van kolderieke maatregelen zoals het dragen van mondkapjes, het handen schudden te verbieden en anderhalve meter afstand aanhouden. Maatregelen waarvan de mens van nature niet toe geneigd is. Niet voor niets bestaat het kerstfeest al duizenden jaren: voor de Germanen om de overwinning van het licht op het donker te vieren, om vervolgens door de Christenen uitgelegd te worden als de geboorte van Christus.

Ik heb lange tijd niet goed kunnen begrijpen waarom de bevolking doelgericht doodsangst werd aangejaagd voor een relatief onschuldig virus. Het bewijs hiervoor werd – onbedoeld – geleverd door het ‘Panic Paper’ van het Duitse Bundesinnenministerium3 en het excuus van de gedragsunit van SAGE – de Engelse tegenhanger van het RIVM – voor het opwekken en aanjagen van angst, met het doel de compliantie met de genomen maatregelen af te dwingen. Iets dat zij later zelf betitelde als ‘totalitaire methode’.4 En het leidt geen twijfel dat ook de gedragsunit van het RIVM beleid heeft voorgesteld om met manipulatieve psychologische technieken het gedrag van het Nederlandse volk te beïnvloeden. Het was niet voor niets Hugo de Jonge zelf die stelde dat mondkapjes niet prima bedoeld waren om de verspreiding van het virus tegen te gaan, maar dat het om het psychologisch manipuleren van het volk ging. Volgens hem was het doel dat er ‘ingezet werd op gedragsbeïnvloeding’.

Het World Economic Forum is zonder twijfel een organisatie met een mate van macht die de wereld nog maar zelden, en wellicht nog nooit heeft gezien, en haar tentakels zich uitstrekken tot in de verste uithoeken van de wereld. Het WEF laat zich nog het best benoemen als het wereldwijde Keizerrijk van de Technocratie. En het is kenmerkend dat de heersers van dit immense Keizerrijk zichzelf krachten toedichten waarmee zij denken elk actueel en toekomstig probleem op te kunnen lossen. Zoals ook de grote despoten in de geschiedenis dachten dat ze de wereld naar eigen inzicht en ideaalbeeld in konden richten.

En toch…

Zoals altijd blijkt de werkelijkheid vele malen complexer te zijn dan de machtige technocraten van het WEF hadden voorzien. Nu al blijken ze een aantal cruciale fouten gemaakt te hebben in hun aanpak, die een soepele uitvoering van hun megalomane plannen in gevaar brengen.

Het allereerste doel van het WEF lijkt de invoering van een digitaal identiteitsbewijs te zijn, waaraan in de toekomst naar believen allerlei vormen van controle en dwang kunnen worden toegevoegd. Het huidige vaccinatiepaspoort dat recht geeft op toegang tot de horeca, kunst- en cultuurinstellingen, niet essentiële winkels – wat dat ook moge zijn – en zelfs instellingen zoals sportclubs en sportscholen – die onze gezondheid zouden kunnen bevorderen – is waarschijnlijk de opmaat naar een ‘social credit system’ naar Chinees model. Bij de ontwikkelingen zijn vele grote internationale bedrijven betrokken, zoals Microsoft en Mastercard, maar ook non-profit organisaties zoals de Bill & Melinda Gates Foundation en het Rockefeller Instituut, organisaties die veelal als financiers van deze projecten optreden. En er zijn vele andere connecties met denktanks en coalities die vrijwel zonder uitzondering sterke banden hebben met BigTech.

Waar het een digitaal persoonsbewijs betreft wordt al geëxperimenteerd met een koppeling tussen de vaccinatiestatus, biometrische gegevens en betaalmogelijkheden5, en in China is men al zover dat het systeem bijhoudt of mensen wel het gewenste gedrag vertonen. Als dat niet zo is wordt mensen hun privileges ontnomen, met als gevolg dat ze bijvoorbeeld geen gebruik meer mogen maken van openbare faciliteiten of niet meer mogen reizen. Zoals de pas nu ingezet wordt om mensen te belonen die zich laten vaccineren tegen een ziekte waarvan de overheid van mening is dat zij een bedreiging voor de volksgezondheid vormt, of het bestraffen van mensen die dat weigeren, kan de pas in de toekomst ook worden gebruikt om mensen eveneens bepaalde rechten te onthouden als zij zich niet houden aan de regels zoals de overheid die voor goed en noodzakelijk beschouwd. Men kan zich voorstellen dat mensen een groen vinkje houden als ze tijdig hun belasting hebben betaald en men zich houdt aan een kilometer- of brandstofquotum. Doet men dat niet, verdwijnt het groene vinkje uit de app en mag men aan bepaalde maatschappelijke activiteiten niet meer deelnemen. Precies zoals de overheid dat nu voor ogen heeft.

En juist waar het om de gewenste invoering van dit elektronische persoonsbewijs gaat – waarschijnlijk de grootste bedreiging voor de fundamentele rechten van de mens – maakten de technocraten naar alle waarschijnlijkheid hun eerste grote inschattingsfout. Waarschijnlijk heeft men gewacht op het meest geschikte moment om het elektronisch persoonsbewijs in te voeren, en heeft men waarschijnlijk gedacht dat de uitbraak van SARS-CoV-2 hiervoor de meest optimale gelegenheid zou zijn. Het liet zich immers aanzien als een zeer dodelijk virus dat een grote bedreiging vormde voor de volksgezondheid, en dat met alle ten dienste staande middelen bestreden moest worden? Maar het virus bleek bij lange na niet zo gevaarlijk te zijn als men had gedacht (en wellicht gehoopt). Hoewel lang geprobeerd is om dat te ontkennen en te censureren sijpelde de Infection Fatality Rate (IFR) toch langzaam door naar het grote publiek, en werd het bewijs geleverd dat de pandemie met SARS-CoV-2 weliswaar met meer sterfte gepaard ging dan een zwaar griepseizoen, maar de mortaliteit maximaal twee keer die van een zwaar griepseizoen was, en niet tien tot honderd keer zo groot. De mensen vielen niet en masse dood neer, de lijken lagen niet op de stoep gestapeld, de begrafenisondernemers werden niet bedolven onder de doden en er werden geen families compleet uitgeroeid. Verder bleek het vooral een ernstige ziekte voor de oudere en kwetsbare mens te zijn en niet voor de gezonde jongeren, iets waar de verschillende regeringsleiders – zoals ook Hugo de Jonge – wanhopig het volk probeerden wijs te maken dat SARS-CoV-2 voor de gezondheid van het gehele volk een grote bedreiging was.

SARS-CoV-2 bleek dan ook niet het ideale moment te zijn om een social credit systeem op te tuigen, maar eerder een waarschuwing aan het volk te zijn voor de poging van BigTech om dit door te drukken. Als men als reden voor invoering van een vaccinatiepaspoort een virus als polio of mazelen gekozen had was dit waarschijnlijk geruisloos gelukt. Als arts zou ik mijn schouders hebben opgehaald en gedacht hebben dat er wel iets voor te zeggen was, zonder me te realiseren dat het de opmaat kon zijn voor een machtsgreep van de elite van het WEF.

Een tweede onvoorziene en cruciale factor is het vertrouwen in BigPharma en hun vaccins. Een experimentele techniek die massaal werd ingezet om een pandemie te beteugelen, een strategie die nooit eerder toegepast werd, maar waar de vertegenwoordigers van het WEF een rotsvast vertrouwen in hadden, dat deze nieuwe techniek snel en efficiënt tot een glorieuze overwinning op SARS-CoV-2 zou leiden. En zo de hele wereld kon laten zien hoe technologische vooruitgang een pandemie effectief en snel zou kunnen beëindigen. Ook dat zou hebben geleid tot het moeiteloos in kunnen voeren van een digitaal ‘gezondheidsbewijs’. Het had immers zijn waarde bewezen? Maar het volbloed renpaard van BigPharma bleek een trage en koppige ezel te zijn die al snel bokte en geen stap meer vooruit wil zetten op weg naar de ‘overwinning op het virus’. De vaccins werkten in de praktijk bij lange na niet optimaal tegen ernstige ziekte en overlijden bij oudere en kwetsbare mensen. Ook bleken de vaccins niet te beschermen tegen verdere verspreiding van het virus. Dat was niet zo erg geweest als men zich had beperkt tot het doel van voorkomen van ernstige ziekte en overlijden, in plaats van het massaal testen van grotendeels gezonde mensen: bij het persisteren en zelfs toenemen van de besmettingscijfers – zonder enige consequentie voor gezondheid of druk op de zorg – blijkt het onmogelijk te zijn om de glorieuze overwinning op SARS-CoV-2 uit te roepen. In tegendeel, de hele strategie lijkt op een drama uit te lopen in de vorm van een perpetuum mobile met eindeloos testen, eindeloos vaccineren en het eindeloos toedienen van boosters. Zolang de pandemie voortduurt moet men blijven testen, en zolang men blijft testen komt er geen einde aan de pandemie.  En dan lijkt met de komst van de Omikron-variant de situatie wat betreft de besmettingscijfers nog te verslechteren. Zonder pandemie geen testen meer, en zonder testen geen pandemie meer. Maar die weg terug naar de rede en verstand is afgesloten.

Een volgende niet te onderschatten inschattingsfout bleek de werking van de social media te zijn. De heersers van het nieuwe Keizerrijk van de Technocraten dachten daarmee uniform ‘de nieuwe waarheid’ te kunnen verspreiden, en door het toepassen van een nog niet eerder vertoonde mate van censuur elke kritische stem het zwijgen op te kunnen leggen. Maar het pakte anders uit: waar men in vroeger tijden vaak lang alleen leek te staan in een kritische – en mogelijke gevaarlijke – opvatting en een makkelijk doelwit was voor de heersende macht, bleken de social media het ideale medium te zijn om snel medestanders te vinden. Waar de algoritmes aanvankelijk heel effectief waren in het onderdrukken van kritische geluiden van andersdenkenden bleken ze totaal ongeschikt te zijn voor twee essentiële eigenschappen van de mens: cynisme en ironie. Algoritmes zijn ongevoelig voor deze eigenschappen en zijn alleen in staat datgene te censureren wat er letterlijk staat, maar niet in staat te lezen wat er tussen de regels geschreven wordt, iets waar mensen feilloos toe in staat zijn. Een stelling waarvan ieder mens onmiddellijk ziet dat er tegenovergestelde bedoeld wordt, blijft onder de radar van de algoritmes van BigTech. Wie – zoals ik 25 jaar – met de grootst mogelijk verbazing heeft gekeken naar de ongekende flexibiliteit en creativiteit waarover mensen blijken te beschikken, kan niet anders dan zich realiseren dat algoritmes hier altijd tekort zullen schieten. Het Windows van Bill Gates zal in vergelijking met het wonderlijke fenomeen mens altijd een armzalig frutseltje blijven. Bill bleek niet machtiger dan God, en ook niet meer dan een simpele zandkorrel in vergelijking met het resultaat van miljoenen jaren evolutie.

Een vierde en misschien nog wel allergrootste fout is een andere eigenschap van mensen die bergen kan verzetten en het onmogelijke mogelijk maakt: vertrouwen. Men dacht een uitgekiende strategie bedacht te hebben om The Great Reset uit te kunnen rollen, met een zorgvuldig uitgedachte strategie van psychologische manipulatie van de massa, bestaande uit eindeloze propaganda en het steeds opdreunen van dezelfde slogans – ook iets dat Hugo de Jonge tot in het krankzinnige heeft volgehouden – en het steeds opnieuw proberen het volk massaal angst aan te jagen. Daarbij geholpen door influencers op TV, op social media en in de mainstream media. Ook deze strategie was aanvankelijk heel succesvol en dat zou zo zijn gebleven, ware het niet dat bovenstaande factoren – het niet bijzonder virulent zijn van het virus en de minder dan optimaal werkende vaccins – roet in het eten gooiden. Nu raakt de propaganda over haar houdbaarheidsdatum en stevent af op een kritische grens van geloofwaardigheid waarbij te veel mensen er niet meer gevoelig voor zijn. Het geschutter tijdens de laatste persconferentie van zaterdag 18 december is illustratief: Hugo de Jonge als onverbeterlijke ezel die volhardt in het verkondigen van de grijsgedraaide propaganda, die met een enkele zin van Van Dissel over de werkzaamheid van de vaccins tegen de Omikron-variant volledig te niet werd gedaan.

Direct in verband hiermee staat dat als men een grote massa mensen tot ingrijpende veranderingen wil bewegen dat men zuinig moet zijn op de goodwill en de bereidheid van het volk om hieraan mee te werken. Natuurlijk kan men – zoals Xi Jinping in China en vele andere totalitaire heersers – proberen een totale controle en absolute repressie  in te stellen, maar daarmee verdwijnt de tegenstem ondergronds en zal het volk in stilte het beleid saboteren. Censuur heeft dan geen zin meer: er valt niets meer te censureren. Repressie en totale controle trekken geen geniale en kritische geesten aan die nodig zijn om een samenleving vooruit te helpen, zij vluchten en stellen hun talenten ten dienste van landen die hen wel openlijk laten spreken. De Verenigde Staten – niet voor niets het land van de onbegrensde mogelijkheden genoemd – is op basis van dit gegeven het machtigste land ter wereld geworden. Natuurlijk staat China nu op het punt de grootste economische macht ter wereld te worden, en ging in China het belang van de groep volgens de leer van Confucius altijd al boven het belang van het individu, maar toch is het nog maar de vraag hoe lang het haar toegedichte leidende rol in de wereld kan handhaven op basis van repressie en censuur. Elk totalitair systeem heeft een opgang, kent hoogtijdagen en uiteindelijk een neergang. Het ineenstorten van de Sovjet-Unie en het door het enorme controle-apparaat leidende faillissement van de DDR zijn hiervan nog goede voorbeelden. Met controle en suppressie worden geen broden gebakken, geen patiënten verpleegd, geen vuilnis opgehaald en geen huizen gebouwd. De kosten zijn uiteindelijk hoger dan de baten.

En wie zich overgeeft aan psychologische manipulatie van het volk, speelt met vertrouwen, het meest kostbare en fragiele middel dat leiders ter beschikking staat: waar de gevoerde strategie ten aanzien van het bedrijven van propaganda en het psychologisch manipuleren van de massa iets is waarbij de propaganda van Joseph Goebbels verbleekt, geldt dit niet voor hoe de spindoctors van het WEF omgingen met het vertrouwen van het volk. In plaats voorzichtig tussen het porselein door te lopen, stuurde men de grootste olifant die men vonden kon, om er zeker van te zijn dat er geen stukje heel zou blijven.

In Nederland maakten Mark Rutte en Hugo de Jonge in dit verband de grootste fout die zij konden maken: na het falen van het testbeleid, het niet nakomen van de belofte dat massale vaccinatie dè manier zou zijn om de vrijheid terug te krijgen, en nadat het overgrote deel van het Nederlandse volk werkelijk alles had gedaan wat het demissionaire kabinet van haar vroeg – ongeacht met hoeveel verdriet en schade dit gepaard ging – kregen zij in November alsnog de zwarte piet toegespeeld: het waren niet Mark Rutte, Hugo de Jonge en Ferd Grapperhaus – geflankeerd door het OMT – zelf, die er de oorzaak van waren dat het beleid had gefaald. Nee, volgens hen was het de burger zèlf die van het gevoerde beleid een mislukking had gemaakt.

Tot op dat moment was de propaganda uitermate succesvol en conform de regelen der kunst. Om de massa te mobiliseren moet men een zondebok aanwijzen waar het zijn woede en frustratie op kan botvieren. Niet omdat de zondebok de verantwoordelijkheid draagt voor het probleem, maar als bliksemafleider voor de onvrede en woede van het volk voor het falende beleid. En die oorzaak – hoe ridicuul en bewezen onjuist ook – waren de ongevaccineerden. Eerst waren zij er de oorzaak van dat de gevaccineerde oudere en kwetsbare medemens alsnog besmet raakte, ziek werd en doodging – op zich al een volstrekt ridicule uitspraak, aangezien juist zij door het vaccin beschermd hadden moeten zijn tegen COVID19: de ongevaccineerde als zondebok voor een onvoldoende werkzaam vaccin – en toen die propaganda niet meer houdbaar bleek, omdat vaccinatie niet bleek te beschermen tegen het verspreiden van het virus, moesten zij door middel van het coronatoegangsbewijs tegen zichzèlf beschermd worden, omdat zij er voor verantwoordelijkheid zijn dat de IC-capaciteit tekortschiet. En voor het laatste is het van allergrootst belang dat die bewering niet ontkracht kan worden. En dus legt men iedereen die dit in twijfel trekt het zwijgen op. Al een maand worden er geen cijfers meer over de vaccinatiegraad van de patiënten met COVID19 in het ziekenhuis en op de IC vrijgegeven. Hugo de Jonge weigert categorisch deze cijfers openbaar te maken. Zelfs de PR-afdeling van het CWS – die nu verantwoordelijk is voor de communicatie over de vaccinatiegraad onder de opgenomen patiënten mete COVID19 – zwijgt in alle talen.

Natuurlijk realiseerde Mark Rutte zich als sluwe ‘high functioning sociopath’6 dat hij en Hugo de Jonge een cruciale fout hadden gemaakt. Ze hadden hun zondebok gevonden voor het falende beleid, net zoals verschillende leden van het OMT – met Marc Bonten en Karolá Illy voorop – die in de diverse talkshows luidkeels verkondigden dat de ongevaccineerden de bron van alle kwaad waren. Tot dan toe was die strategie uitermate succesvol. Het agressief afschilderen van ongevaccineerden als asociaal en egoïstisch – vooral door de linkse intellectuele elite – had zijn uitwerking niet gemist. Een deel van de ongevaccineerden liet zich onder de immense druk van deze propaganda alsnog vaccineren en een ander deel hield zich angstvallig stil om te voorkomen dat ze de toorn van der neue Übermensch – de gevaccineerden – over zich af zouden roepen. Veel mensen durven zich pas uit te spreken als ze weten dat hun gesprekspartner ongevaccineerd is – een ervaring die onwerkelijk aandoet.

En toen was daar plotseling de beschuldiging dat het volk zèlf de oorzaak was van het spaaklopen van de aanpak van de coronacrisis. Het was het onverantwoordelijke volk zèlf dat het verprutst had. Ze hadden zich onvoldoende aan de regels gehouden, en zowel Grapperhaus, De Jonge als ook Rutte staken hun belerende vingertje op naar het volk, en dreigde het met represailles. Nee, er kwamen niet alleen represailles voor de ongevaccineerden, maar voor het hele volk. Het volk dat grotendeels gedwee de opgelegde maatregelen had geaccepteerd en uitgevoerd, tape op de vloer hadden geplakt om ervoor te zorgen dat mensen anderhalve meter afstand hielden, plexiglas voor elke kassa hadden opgehangen, zich aan de avondklok hadden gehouden en de deur van hun winkel en café hadden gesloten, keurig mondkapjes hadden gedragen en anderen er op hadden aangesproken dit te doen, netjes zoveel mogelijk thuis hadden gewerkt, en ja, zich als een schaap naar de prikstraat hadden laten drijven om de hen beloofde vrijheid terug te krijgen. En nu kregen ze te horen dat juist zij er de oorzaak van waren dat de het beleid mislukt was, want zij hadden zich niet aan maatregelen gehouden. Ik vermoed dat de inschatting van Rutte c.s. was dat hiermee de druk op de ongevaccineerden om zich alsnog te laten vaccineren nog verder zou toenemen, omdat anders de massa hun woede op hen zou botvieren. Maar dat gebeurde niet.

Het is misschien wel de grootste miskleun die Rutte en De Jonge hebben gemaakt in de afgelopen twee jaren. De essentiële fout die zij maakten was dat bij het bedrijven van propaganda de boodschapper het vertrouwen van de massa moet behouden. Men moet een zondebok aanwijzen en de massa ervan overtuigen dat zij de oorzaak van alle rampspoed zijn. Van die strategie mag men niet afwijken: zodra men de oorzaak van alles wat er misgaat in de maatschappij alsnog bij die massa neerlegt, keert diezelfde massa zich tegen haar leiders.

Rutte realiseerde zich al snel dat dit een blunder van formaat was, en probeerde tijdens de persconferentie van vrijdag 26 november de gedane schade nog enigszins te beperken. Natuurlijk sprak hij opnieuw zijn Mea Culpa uit – zoals hij dit al zo vaak heeft gedaan – om het ongenoegen en de woede die zich nu op Hugo de Jonge en hem richtte te bezweren. Natuurlijk beleed hij dat de communicatie vanuit de overheid onvoldoende was geweest, dat hij daarvoor niet genoeg zijn best had gedaan, en dat hij niet met het beschuldigende vingertje naar het volk had mogen wijzen. En natuurlijk beloofde hij beterschap – in een poging om voor de zoveelste keer zijn ware aard te verbergen – zoals hem dat waarschijnlijk opnieuw gaat lukken. Het is het klassieke patroon van een sociopaat: net zolang liegen totdat de leugen onhoudbaar wordt, om dan – zogenaamd – diep door het stof te gaan en beterschap te beloven, om gewoon op de oude voet door te gaan met list en bedrog zodra het gevaar voor de eigen positie geweken is.

Het is echter maar de vraag of het Rutte gelukt is die schade nog te herstellen. Het vertrouwen van het volk is weg, en de doodsangst is verdampt. Ik loop horecagelegenheden binnen waar niet meer gevraagd wordt naar een QR-code. Op de basisschool zijn na drie dagen alle mondkapjes verdwenen. Ik loop tankstations binnen zonder mondkapje, waar de caissière voor de vorm nog een mondkapje onder haar kin heeft hangen, maar niemand mij nog aanspreekt omdat ik geen mondkapje draag. Bedrijven waarvan de eigenaar met het schuim op de mond vertelt hoeveel woede en haat ze voelen jegens de drie machthebbers De Jonge, Grapperhaus en Rutte, maar ook naar de leden van het OMT. Vakkenvullers en kassières die van de bedrijfsleider te horen krijgen dat ze klanten niet meer aan hoeven te spreken op het feit dat ze geen mondkapje dragen. Grote delen van de maatschappij protesteren niet meer openlijk tegen de opgelegde en met behulp van psychologische terreur afgedwongen maatregelen – iets waarvan de geschiedenis bij herhaling geleerd heeft dat dit de minst effectief vorm van verzet is – maar een groot deel van het volk saboteert het beleid, een veel effectievere manier om de Staat te ondermijnen. Een groot deel van de mensen realiseert zich dat de opgelegde maatregelen geen effect hebben en zelfs mensen in overheidsdienst zoeken naar een manier om de opgelegde maatregelen te omzeilen. Niet alleen is de angst voor het virus verdwenen, maar het volk is ook het vertrouwen in de leiders van deze propagandacampagne verloren. Hugo de Jonge en de gedragsunit van het RIVM deden een gok met als inzet het meest waardevolle element waarover een politicus beschikt: vertrouwen. En ze verloren het.

En dat niet alleen: ook internationaal zijn er aanwijzingen dat de The Great Resetlangzaam transformeert naar The Great Downfall. De Republikeinen wonnen vrijwel alle rechtszaken die gericht waren tegen de vaccinatieplicht van Joe Biden, op basis van ernstige zorgen van de verschillende rechtbanken over de wettelijke en grondwettelijke aspecten van deze maatregel. Dat het de democratische regering van Biden zeer recent lukte om deze beslissing terug te draaien doet hier niets aan af. Er wacht hem een vloedgolf aan rechtszaken en bovendien een appèl bij de Supreme Court, waar van de negen rechters er zes Republikeins zijn. Het is dan ook bepaald niet uitgesloten dat Biden uiteindelijk een vernietigende nederlaag gaat leiden waar het om de vaccinatieplicht gaat.

Hoewel het wetsvoorstel voor invoering van het vaccinatiepaspoort in het Britse parlement – The House of Commons – werd aangenomen, leed Boris Johnson hier paradoxaal genoeg zijn grootste nederlaag: niet alleen stemden 100 Tories uit zijn eigen partij tegen het wetsvoorstel, maar ook leden de Conservatieven een vernietigende nederlaag bij de by-election in het district North-Shropshire – een tussentijdse verkiezing omdat parlementslid Paterson gedwongen werd te vertrekken wegens financiële malversaties –  en verloren de Conservatieven het kiesdistrict dat ze al bijna 200 jaar in handen hadden. En niet alleen dat: ook de Labour Party, die Johnson alsnog aan de meerderheid hielp om het vaccinpaspoort in te voeren, leed een gevoelige nederlaag. Ook in Groot-Brittannië lijkt de door de SAGE-B-gedragsunit zorgvuldig uitgedachte gedragsmanipulatie en propaganda uitgewerkt te zijn. En ook de Conservatieven met Johnson als leider betalen hiervoor met een dramatisch verlies aan vertrouwen van het volk.

Ik denk dat het niet overdreven is dat er sprake is van een revolutie, al zijn de ogen van veel mensen hiervoor nog niet geopend. De uitkomst van elke revolutie is onvoorspelbaar: evenals het onvoorspelbaar is hoe de wereld er uit zal zien nadat de kruitdampen zijn opgetrokken. In dit opzicht leven we in een gevaarlijke tijd en is het maar de vraag of de uitkomst goed zal zijn.

Maar wat een soepele overgang had moeten zijn naar de ‘nieuwe werkelijkheid’ zoals de technocraten van het WEF die voor ogen hadden – en fier uitgesproken door vele regeringsleiders – is inmiddels verworden tot een rommelig en onoverzichtelijk technologisch slagveld. Wat de geruisloze overgang naar ‘het nieuwe normaal’ had moeten worden, lijkt uit te draaien op een sociaal-maatschappelijke en financiële blindganger die in het gezicht van de technocraten ontploft.

Wellicht is dit het ochtendgloren van The Great Downfall, terwijl de schemer invalt voor The Great Reset.

Aan mij zal het niet liggen.

Jan Bonte: www.janbhommel.nl

THE GREAT RESET voor Dummies

THE GREAT RESET voor Dummies

Dit moet elk weldenkend mens niet willen.

Covid-19: The Great Reset is een op 9 juli 2020 gepubliceerd boek van het World Economic Forum (WEF). WEF is een jaarlijkse bijeenkomst van CEO’s van de grootste bedrijven ter wereld, internationale politici (presidenten, ministers-presidenten, koningshuizen en anderen), intellectuelen en journalisten, in totaal zo’n 2500 personen. Als je hier wordt uitgenodigd ben je “happy few”.

Voor een diepgaande, wat ons betreft voortreffelijke analyse en beschrijving, verwijzen wij naar een publicatie (inclusief alle relevante onderliggende bronvermeldingen) in de Clingendael Spectator. Een uitermate gerenommeerd instituut. Deels wordt daaruit onderstaand geciteerd. Wilt u het boek Covid-10: The Great Reset ook zelf lezen? Dat kan hier.

In het kort betekent The Great Reset het volgende:

Doelstelling
Realiseren van verhoogde duurzaamheid, minder sociale ongelijkheid en stakeholder capitalism. 
Om dat te realiseren is een nieuwe economische en politieke orde nodig. De bestaande nadruk op natiestaten wat betreft het nemen van economische en politieke beslissingen – al dan niet in supranationale verbanden – moet worden vervangen door governance op wereldschaal, ook wel een wereldregering of ‘New World Order’ genoemd.

Achtergrond

  1. NGO’s: Het toenemende belang van supranationale vraagstukken heeft geleid tot een explosie van het aantal niet-gouvernementele organisaties (ngo’s). In honderd jaar tijd steeg het aantal ngo’s van ongeveer 400 tot meer dan 40.000, met een geschat gezamenlijk budget van 25 tot 30 miljard euro. Deze organisaties werden steeds belangrijker in de nationale en internationale besluitvorming.
  2. Multinationals: Momenteel is industriële productie (als opgekomen tijdens de industriële revolutie) niet meer de belangrijkste bron van economische waarde-creatie en bevinden zich geen industriële bedrijven meer in de top van ’s werelds grootste ondernemingen. De grootste ondernemingen zijn vooral tech-bedrijven (zoals Apple en Google), beleggers en banken (zoals Berkshire Hathaway en JP Morgan Chase) en farmaceutische bedrijven (zoals Johnson & Johnson en Pfizer). De machtsverhouding tussen nationale staten en de grootste waarde-creërende ondernemingen verandert in het voordeel van de laatsten. Deze ondernemingen zijn mondiale spelers, en een aantal van hen zijn inmiddels groter, rijker en machtiger dan veel landen.

Gevolgen
De New World Order wordt gevormd door:
– een aantal grote internationale ondernemingen, 
– een aantal ngo’s (Amnesty International, Greenpeace Bill & Melinda Gates Foundation)
– internationale organisaties als WEF en World Health Organisation, en Verenigde Naties.

Effecten

  • er is geen plek meer voor democratie, geen van genoemde spelers is onderworpen aan democratische controle en sturing en bestuurders zijn niet (indirect) gekozen door de burger;
  • door hun economische en militaire macht zijn uitsluitend nog de grootste landen in staan invloed uit te oefenen op deze “New World Order”
  • in de transitie naar de nieuwe wereldorde is “stakeholder capitalism” van belang: een beperkte groep belanghebbenden zal de (financiële) voordelen genieten. Een groep die geld en macht inzet om de doelstellingen te realiseren, waaronder de energietransitie (zie: Verborgen agenda van USD 150.000 miljard).


Eh… huh?

Conclusie

Defacto is dus sprake van een plan om te komen tot een feodale, technocratische c.q. totalitaire maatschappijvorm op wereldschaal. Zonder enige democratische sturing en controle. En met afschaffing van alle privé bezit. Moeten we nu klappen? Welke krankzinnige wil dit? Welk ambtelijk beneveld brein doet dergelijke voorstellen? Of breekt hier de ultieme zucht tot zelfverrijking van een aantal corporates door? Dit leidt tot een maatschappij zonder vrijheden, vol willekeur, vol “apparatsjiks” naar Russisch, DDR en Chinees model, vol corruptie, (digitale) onderdrukking en de facto centrale planeconomie “van achter het bureau” van bestuurders zonder enige voeling met de werkelijkheid.Een nachtmerrie voor elk weldenkend mens en een belediging voor het gevloeide bloed tijdens de Verlichting en voor de strijd voor democratie.

Hoe kijken de Nederlandse politiek en overheid hier naar?

Mede ook op basis van onderzoek door EWmagazine:

  1. De kreet ‘Build Back Better’ –  uit de slogan van het WEF – is inmiddels in de mond genomen door de Britse voormalige premier Tony Blair, klimaatactivist Greta Thunberg, de Franse president Emmanuel Macron, de Clintons, voorzitter van het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten Nancy Pelosi, de Canadese premier Justin Trudeau, de Britse premier Boris Johnson, de Democraat Elizabeth Warren, voormalig president van de Verenigde Staten Barack Obama, de Amerikaanse president Joe Biden, techmiljardair Bill Gates, hoofd van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) Kristalina Ivanova Georgieva, de Amerikaanse vicepresident Kamala Harris, de Britse prins Harry, de Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern, secretaris-generaal van de Verenigd Naties António Guterres, de voorzitter van de Europese Comissie Ursula von der Leyende Belgische premier Alexander De Croo en niet te vergeten premier Mark Rutte (VVD).

  2. Rutte is overigens niet de enige Nederlandse politicus die ‘Build Back Better’ aanhaalde. Ook minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sigrid Kaag (D66), minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok (VVD), staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat Stientje van Veldhoven (D66) en minister van Infrastructuur en Waterstaat Cora van Nieuwenhuizen (VVD) gebruikten de term eerder in speeches of beleidsstukken.

  3. Het kabinet kan in ieder geval rekenen op steun van de bestuurlijke elite van Nederland. In een groot onderzoek onder 200 Nederlanders uit deze elite door de Volkskrant blijkt dat een meerderheid van zeven op de tien voorstander is van een herstart. Zoals Kim Putters van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP): ‘We moeten onze crisisbestrijding meteen koppelen aan lange termijn doelen, bijvoorbeeld steunmaatregelen aan duurzaamheid en inclusiviteit. Er komen zeker meer pandemieën, dus we moeten schokbestendiger worden.’

  4. Rutte is naar de Tweede Kamer niet transparant over zijn houding jegens WEF en The Great Reset. Rutte neemt altijd deel aan de WEF conferenties. Zie hier de legendarische interpellatie van Gideon van Meijeren:


Rutte heeft kennelijk wel wat met het WEF. Hij loopt regelmatig met “WEF” tasje door Den Haag:


Zijn onze bestuurders niet gekozen om onze (Nederlandse) belangen te dienen? 
En áls internationale bewegingen onze Nederlandse belangen zouden kunnen dienen, dat bestuurders daaromtrent volstrekt transparant uitsluitsel dienen te geven? En de Tweede Kamer als toezichthouder op het beleid van de regering volledig wordt meegenomen in dergelijke ontwikkelingen?

Voor een doorlopend geactualiseerd dossier over de vervlechting tussen Nederlandse politici en het World Economic Forum, verwijzen wij naar: The WEF Files.