Selecteer een pagina
De Britten hebben het begrepen: onderzoek herzien klimaatbeleid teneinde energiezekerheid en betaalbaarheid te waarborgen

De Britten hebben het begrepen: onderzoek herzien klimaatbeleid teneinde energiezekerheid en betaalbaarheid te waarborgen

De Britse regering laat haar klimaatbeleid evalueren teneinde te toetsen of de doelstelling van zero CO2 emissie in 2050, kan worden gerealiseerd onder de condities van gegarandeerde leverzekerheid en betaalbaarheid van energie.

Wij publiceerden meermaals over de onhaalbaarheid, de ondoordachtheid en de economie & maatschappij ontwrichtende effecten van dit beleid:

  • Energietransitie in economisch perspectief (bron)
  • Acuut tekort aan elektriciteit in het Europese net (bron)
  • Hyperinflatie en sociale onrust als fossiele brandstoffen te snel worden verlaten (bron)
  • Onverantwoord klimaatbeleid kost ons onze welvaart (bron)
  • Krankzinnige energieprijzen geheel veroorzaakt door overheidsbeleid (bron).

De onafhankelijke evaluatie wordt voorgezeten door voormalig energieminister Chris Skidmore, en heeft tot doel te onderzoeken in hoeverre het realiseren van de 2050 doelstelling samen gaat met de economische groeidoelstellingen van het VK. De nieuwe premier Liz Truss staat bekend als een rechtse hardliner met oog voor marktwerking, economie, welvaart en bedrijfsleven. De nieuwe regering in het Verenigd Koninkrijk heeft onlangs stappen ondernomen het potentieel voor binnenlandse olie- en gasproductie te verhogen en de importafhankelijkheid te verkleinen. Vorige week heeft de regering formeel het moratorium op schaliegaswinning in Engeland opgeheven en heeft haar steun toegezegd voor een nieuwe olie- en gaslicentieronde in de Noordzee, die conform verwachting zal leiden tot meer dan 100 nieuwe licenties voor gas- & oliewinning.

De evaluatie van het klimaatbeleid moet eind 2022 gereed zijn. De benoeming van Liz Truss is een politieke ruk naar rechts, net als de verkiezingsuitslagen in Zweden en Italië. Goed dat er nog weldenkende mensen zijn naast al die linkse niets presterende en belastinggelden opslurpende dromers in Brussel.

An inconvenient truth: sancties tegen Rusland leiden tot versnelde opwarming van de aarde

An inconvenient truth: sancties tegen Rusland leiden tot versnelde opwarming van de aarde

Dat de westerse sancties tegen Rusland in het kader van de oorlog in de Oekraïne  bizarre effecten hebben is inmiddels uit en te na bekend:

  • De oorlog wordt er niet door verkort
  • De russische Roebel staat er goed voor en de Russen hebben hun handelsactiviteiten verlegd naar andere delen van de wereld, waaronder India, China en het Midden-Oosten
  • De westerse economieën, samenlevingen en burgers worden keihard getorpedeerd door ongekende energieprijzen, dreigende energietekorten en een inflatie die sinds decennia niet zo hoog was
  • De hoge olieprijzen hebben geleid tot productiereductie door de OPEC landen (nog meer krapte)
  • Poetin heeft nog nooit zoveel vrienden gehad, getuige de gestage uitbreiding van de “BRICS landen” en diverse nieuwe allianties waardoor het westen in toenemende mate de vreemde eend in de bijt is
  • De sancties hebben geleid tot een ongekende geo-politieke herschikking en verschuiving van de verhoudingen in de wereld
  • Turkije en andere landen zijn doende alternatieve internationale betaalsystemen in te voeren als alternatief voor SWIFT
  • De westerse energietransitie krijgt een dreun omdat door energietekorten acuut weer moet worden overgeschakeld op intensivering van gebruik van fossiele brandstoffen. Overal worden in paniek centrales opgestart die totaal niet passen in de groene klimaatfetisj: kolen, gas, kernenergie, etc.
  • Etc.


De westerse sancties hebben nog een negatieve bijvangst: ongekende toename van de kooldioxide-emissie door de scheepvaartindustrie.

Jan Dieleman, hoofd zeetransport van Cargill Inc., verklaarde bij Bloomberg dat Europese importeurs tankers inhuren voor langeafstandstransporten van energieproducten uit landen aan de andere kant van de wereld. Zonder de sancties zouden aardgas en andere geraffineerde energieproducten via pijpleidingen van Rusland naar Europa stromen. Maar omdat Europa vast blijft houden aan haar sancties (en die blijft intensiveren) zijn EU-importeurs genoodzaakt tankers in te huren om vloeibaar aardgas (LNG) uit Azië te halen. Het zal niet verbazen dat China gewoon russisch gas doorverkoopt aan Europa. Inclusief kosten- en winstopslag. Brusselse hypocrisie ten top!Conform Dieleman leiden naast het feit dat gas en olie niet via pijpleidingen maar via tankers moeten worden getransporteerd, de sterk gestegen brandstofkosten voor die schepen er toe dat scheepsexploitanten overschakelen op de meest vervuilende brandstofsoorten.

De scheepvaart was verantwoordelijk voor circa 3% van de door de mens veroorzaakte wereldwijde kooldioxide-uitstoot. Tendens: stijgend.

De sancties tegen Rusland zijn niet alleen volkomen ineffectief maar aantoonbaar schadelijk voor onze eigen bevolking, onze eigen economie en staan haaks op het westerse klimaatbeleid. Briljant overheidsbeleid. Enfin, u kent ons adagium: de overheid is niet de oplossing, maar het problem.

Goed dat er een politieke ruk naar rechts gaande is: dat loutert de geest.

Gambia haalt klimaatdoelen Parijs, de rest niet…

Gambia haalt klimaatdoelen Parijs, de rest niet…

Kijkend naar de volstrekt utopische en maatschappij en economie torpederende klimaatdoelen van Parijs, is in elk geval één land goed op weg: Gambia. 

Dat blijkt uit een rapport waarin 35 landen, waaronder de grootste uitstoters van CO2, zijn beoordeeld. De EU is daarbij als geheel bekeken. Wat blijkt?

Landen met strenge doelstellingen liggen by far niet op koers om die te realiseren, terwijl veruit de meeste andere landen weinig of helemaal geen concrete doelstellingen geformuleerd hebben om tot reductie te komen in 2030. Ter informatie: het Klimaatakkoord van Parijs hebben 191 landen ondertekend, maar slechts 61 landen hebben zich gecommitteerd aan een kwantitatieve CO2 reductiedoelstelling. Van die 61 landen heeft de EU namens 28 landen (destijds nog inclusief het Verenigd Koninkrijk) getekend. De EU landen moet onder druk van de EU meedoen. Wie geen concrete doelstellingen heeft hoeft immers ook niks concreet toe te zeggen. Veruit de meeste landen van de wereld leunen relaxed achterover en bekijken hoe de koplopers hun maatschappij en economie ontwrichten. We zien dat inmiddels gebeuren in West-Europa in de vorm van historisch hoge inflatie, ongekende energieprijzen en dreigende energietekorten. Leidend tot verarming en structurele uitholling van de concurrentiepositie van Europese landen. Sociale onrusten staan voor de deur.

De status van de energietransitie is gepubliceerd in een rapport van Climate Action Tracker (bron), een samenwerkingsverband van Climate Analytics en het NewClimate Institute. 

Het rapport rangschikt landen op basis van factoren als klimaatbeleid, actie, landgebruik, internationale financiële steun en emissiedoelen. Het enige land dat zich aan de doelstellingen houdt, is Gambia. Het kleine West-Afrikaanse land zet vooral stappen op het gebied van duurzame energie.

Uit de analyse blijkt onder andere dat een aantal belangrijke landen, zoals Australië, Brazilië, Indonesië en Rusland gewoon op hetzelfde niveau zitten of nog slechter presteren dan in het Klimaatakkoord van Parijs (2015) is bepaald.

Zoals in onderstaand schema is te zien, presteert het Verenigd Koninkrijk beter dan de EU, maar doen landen als Canada, Nieuw-Zeeland en China het slechter. 


Conclusie
Op basis van bovenstaand onderzoek zien wij een situatie waarin voor de utopische doelen feitelijk onvoldoende draagvlak bestaat op globaal niveau. Zeer belangrijke landen als het gaat om CO2 emissie als China, India, Rusland en Saoedie-Arabië doen in feite niet, of alleen voor de bühne, mee. Redelijk op weg in de transitie zijn vrijwel uitsluitend onbelangrijke nietszeggende landen. En dit tegen de volgende achtergronden:

  • De energietransitie kost (exclusief China) maar liefst USD 150.000 mrd. Het totale GDP/BBP van de wereld is ongeveer 86.000 mrd. per jaar. Benodigd is dus circa 2x het huidige wereldwijde BBP. Of: de als extreem hoog en incidenteel (een dergelijke pandemie is er niet eerder geweest) gekwalificeerde totale globale covid gerelateerde kosten, worden geschat op USD 3.940 mrd.. Dat is aanzienlijk minder dan het voor de energietransitie benodigde jaarbedrag ad USD 5.000 mrd.. En dat: 30 jaar lang! (bron).
  • Voorloper in de “Energiewende” is Duitsland. Duitsland heeft inmiddels de hoogste stroomprijs van de wereld.
  • Groene energie is structureel duurder dan fossiele energie. Alleen al om het feit dat naast groene energiebronnen als wind, zon en biomassa een infrastructuur van fossiele energiebronnen moet blijven bestaan. Als er onvoldoende wind, zon of biobrandstof is ten opzichte van de energievraag moet er fossiel worden bijgestookt. Dit betekent dat de vaste kosten (afschrijvingen, onderhoud, personeel, etc.) voor zowel de groene- als de fossiele infrastructuur blijvend in stand moet worden gehouden. De energietarieven bevatten derhalve de kosten van beide infrastructuren. Daarnaast dient overproductie van stroom gesubsidieerd te worden afgezet naar het omringende buitenland (daar schijnt de zon ook c.q. waait het toevallig ook). Die negatieve afzetprijs maakt onderdeel uit van de kostprijs die de burger moet betalen. Als groene energie goedkoper zou zijn, waren de oeverloze subsidies voor windparken, zonnecellen, elektrische auto’s etc. niet nodig. ook die subsidies betaalt per saldo de belastingbetaler.
  • Wat de gevolgen van de energietransitie zijn kunnen we momenteel zien in de ontwikkeling van de energiemarkt. Grote tekorten zijn ontstaan door jarenlange desinvesteringen in de fossiele energiesector (voorbeeld). Van ontginning, winning tot raffinage. De vraag is hoger dan het aanbod, leidend tot oplopende prijzen vanaf medio 2021. Het geruzie van het westen (sancties) met Rusland heeft dit proces verder versneld. De structurele oorzaak ligt echter in het klimaatbeleid.
  • Door de opgelopen energieprijzen die voor het grootste deel veroorzaakt worden door het klimaatbeleid en de overheidsmaatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus in de vorm van lockdowns en bewegingsbeperkingen, hebben geleid tot een uitzonderlijk hoge inflatie. En die inflatie is niet tijdelijk. Conform het CPB kunnen ca. 1,2 mln. huishoudens nu al niet meer rondkomen. Dat zijn meer dan 2 mln. mensen in Nederland!
  • Een sluitend “groen” energieconcept dat betaalbare energie met een hoge leverzekerheid garandeert, is er niet. Er is door politici volstrekt onverantwoordelijk gestart met het afbouwen van de fossiele energievoorziening (Duitsland voorop) zonder dat groene alternatieven in voldoende mate aanwezig waren. Daarbij stelselmatig de fossiele sector en investeringen in fossiele energievoorziening verketterend.
  • Het promoten van de energietransitie heeft stelselmatig leugenachtig plaatsgevonden. Er is in de communicatie nooit expliciet aandacht geweest voor de problemen van de energietransitie, zoals: de onbetaalbaarheid van de benodigde investeringen, de verminderde leverbetrouwbaarheid, de veel hogere energieprijzen, de inflatoire effecten, het feit dat de geschiedenis leert dat welvaart alleen daar kan ontstaan waar energie in voldoende mate, betrouwbaar en betaalbaar beschikbaar is, het uithollen van de concurrentiepositie van Europa ten opzichte van de rest van de wereld, etc. etc. etc..

En het ergste van allemaal: zolang de energietransitie niet globaal gebeurd, levert besparing van fossiele brandstoffen in het westen NUL !!! besparing aan CO2 emissie op. Niet een beetje. Nee nul.
Het is heel eenvoudig: élke liter olie (ton steenkool, etc.) die uit de grond wordt gehaald door olieproducerende landen en als energiebron wordt gebruikt, leidt hoe dan ook tot CO2 uitstoot. Als het westen minder olie verbruikt is dat mooi maar de olieproducerende landen zullen geen liter olie minder oppompen. Die landen moeten blijven produceren om hun hofhouding in stand te houden en bevolking van enige welvaart te voorzien. Die olie wordt gewoon verkocht aan landen die niet meedoen aan de energietransitie. Dat zien we dan ook volop gebeuren (bron). Met alle gevolgen (ook geopolitiek) van dien. China zet bijvoorbeeld vol in op uitbreiding van steenkolen centrales. Overigens: als de olieprijs zou dalen door lagere vraag uit het westen dan is het antwoord van de olieproducerende landen simpel: verhogen van de productie. En daarmee verhogen van de globale CO2 uitstoot… Lastig puntje is trouwens dat het grootste olie producerende land ter wereld (Saoedie-Arabië) inmiddels slaande ruzie heeft met de Verenigde Staten en een innige relatie ontwikkeld met de Chinezen en de Russen (bron).


Een “groen” overheidsbeleid dat op wereldniveau niets oplost met ongekende maatschappelijke, economische en geopolitieke gevolgen. Exact als bij de sancties tegen Rusland trouwens: het stopt de oorlog in de Oekraïne niet, de Russen hebben er nauwelijks last van en de burgers en het bedrijfsleven in het westen betalen de prijs. Niet de beoogde effecten, wel de nadelen.


BRICS: wat als Saoedi-Arabië zich aansluit bij de coalitie tegen het westen?

BRICS: wat als Saoedi-Arabië zich aansluit bij de coalitie tegen het westen?

Het westen legt de wereld al decennia haar wil op, voert oorlogen op allerlei plekken in de wereld, legt schier willekeur “sancties” op aan landen die haar onwelgevallig zijn, confisceert of legt beslag op bezittingen van buitenlandse mogendheden of diens burgers, etc.. En wie denkt dat dit zonder grote gevolgen zal blijven is ongeïnformeerd of snapt er niets van. Er is een geopolitieke verschuiving op wereldniveau gaande. Het westen tegen de rest. Dat is al decennia zo, maar nu zijn er zaken significant gewijzigd: de rest collectief tegen het westen! Maakte het westen 25 jaar geleden circa 80% van de globale economie uit, is dat komende jaren gereduceerd tot 34% (bron: IMF). Wellicht een goed argument een toontje lager te zingen. Daarnaast is de economische afhankelijkheid van het westen van de overige landen ongekend toegenomen. Bijvoorbeeld wat betreft de afhankelijkheid van essentiële grondstoffen en mineralen (bron). We zien recent wat afhankelijkheid van andere landen betekent. Bijvoorbeeld wat betreft Russisch gas, olie, kunstmest en tarwe. Of afhankelijkheid van farmaceutische producten uit China en India. De internationale productie- & logistieke ketens zijn inmiddels zwaar verstoord. Die afhankelijkheden dragen bij aan de momenteel historisch hoge inflatie. Inflatie die het westen armer maakt en aanleiding is van een aanstormende zware recessie. “Economische motor van Europa” Duitsland heeft inmiddels een tekort op haar handelsbalans voor het eerst sinds 40 jaar. Grote groepen burgers kunnen hun rekeningen niet meer betalen. Sociale onrust dreigt.

Het beleid van het westen leidt recent tot tegenbeleid van de andere landen. Die landen zijn in versneld tempo doende zich te organiseren in de BRICS organisatie. Was deze groep landen in eerste instantie samengesteld uit de landen Brazilië, Rusland, India, China en South Africa (vandaar de naam BRICS), inmiddels wordt dit samenwerkingsverband in versneld tempo uitgebreid. Ondermeer staat Indonesië op het punt zich aan te sluiten. Dit zal uiteindelijk “by far” het grootste economische handelsblok ter wereld vormen. Inmiddels representeren de BRICS landen al ca. 3,4 miljard mensen. Tendens stijgend en met name economisch zeer belangrijke landen staan op het punt zich aan te sluiten bij de coalitie tegen het westen.

Moreel Kompas publiceerde eerder over de internationaal zeer belangrijke rol van Saoedie-Arabië (bron). In dat kader struikelen de ontwikkelingen in hoog tempo over elkaar heen. Dit artikel van Newsweek heeft enorme geopolitieke implicaties: Saoedie-Arabië overweegt zich aan te sluiten bij de BRICS landen. Vroeger was dit land innig bevriend met de Verenigde Staten, inmiddels is die relatie totaal bekoeld en is de grootste afnemer van olie China. De stroom olie naar de Verenigde Staten is inmiddels verplaatst naar China. Saoedie-Arabië overweegt betaling van olie te accepteren in Yuans in plaats van US dollars. Het “klimaatbeleid” is mede debet aan aan de verschuivende oliestromen in de wereld. Inmiddels overweegt ook Iran (olie) en Argentinië (agro en grondstoffen) )toetreding tot BRICS. Als Saoedie-Arabië zich bij de BRICS landen aansluit is voor het westen “de bok vet” en ontstaat een geopolitieke en monetaire aardverschuiving.

Niet alleen staat het westen alleen in haar sancties tegen Rusland (die de oorlog totaal niet verkorten), maar ook met haar “Build Back Better” klimaatveranderingsagenda. Stopt het westen met het gebruik van kolen, olie en gas als basis voor economie, welvaart en verzorgingsstaat, de rest van de wereld kiest voor de veel efficiëntere en goedkopere vormen van energie in de vorm van fossiele brandstoffen. Het aantal landen dat in het kader van het klimaatakkoord van Parijs harde bindende toezeggingen heeft gedaan over CO2 reductie is slechts 61 (van 191). Van die 61 landen heeft de EU namens 28 landen (destijds nog inclusief het Verenigd Koninkrijk) getekend. De EU landen moet onder druk van de EU meedoen. De rest van de landen in de wereld schaalt waar mogelijk onder vermelding “wij hebben ook recht op welvaart” de toepassing van fossiele brandstoffen op en kijkt met tevredenheid hoe het westen haar economie en maatschappij torpedeert.

Toetreding van Saoedi-Arabië zou in wezen het einde zijn van de petrodollar en het einde van het vermogen van de Verenigde Staten om via de USD, buitenlandse regeringen te manipuleren en schulden te blijven maken over de rug van de internationale gemeenschap. De Amerikanen weten dit overigens ook maar blijven vooralsnog de wereld de wetten voorschrijven. De voorzitter van de Federal Reserve (FED) Jerome Powell verklaarde begin juni dat “er snelle veranderingen plaatsvinden in het wereldwijde monetaire systeem die de internationale rol van de dollar kunnen beïnvloeden.” (bron) 


De gele landen:

  • de westerse alliantie met sancties tegen Rusland
  • landen die hoe dan ook de energietransitie er door meent te moeten drukken
  • landen die volledig afhankelijk zijn van de grijze landen als het gaat om energie, grondstoffen, schaarse edelmetalen en mineralen (bron) en goedkope productielocaties
  • de actieve aanhangers van de subversieve doelstellingen van het World Economic Forum (bron) (bron)
  • landen die hun ‘welvaart’ op de pof en over de rug van toekomstige generaties hebben gefinancierd met schulden en obsceen monetair beleid (geld drukken en nul rente)
  • verkeren maatschappelijk in een “fin de siècle” decadentie gelardeerd met ‘woke’ en ‘identity politics’. 

De rest van de wereld (grijs) vindt het allemaal best, veroordeelt weliswaar de oorlog in de Oekraïne maar kiest er via “Real Politik” voor voedsel- en energieleveringen voor haar bevolking veilig te stellen en organiseert zich onderling tot een machtig blok. 

De BRICS leiders

Per saldo zijn de BRICS landen, landen die niet willen dat multinationale ondernemingen, financiële instellingen en NGO’s de dienst uitmaken in hun land. En terecht! Deze landen zijn voor internationale samenwerking van onafhankelijke landen, tot wederzijds voordeel.

De BRICS landen zijn allen anti-corporatistisch. Anders geformuleerd: de BRICS-groep is defacto het tegenovergestelde van de opvattingen van het World Economic Forum (bron).

BRICS, zeker als Saoedi-Arabië, Iran en Argentinië zich aansluiten zal een effectief tegenwicht zijn voor de decennia lange dominantie van westerse landen via haar grip op handels- en financiële stromen. Dit leidt onherroepelijk tot een gezondere machtsverdeling in de wereld. Ten koste van de welvaart in het westen.

Niet alleen drijft de handelwijze van het westen de rest van de wereld in elkaars armen, er blijken ook onverwachte problemen. Het westen beoogt met handels- en financiële sancties de Russische economie te treffen. Voorspeld werd dan ook een historische val van de roebel. Wat blijkt? De roebel heeft een historisch hoge wisselkoersverhouding met de USD. Ondanks uitsluiting van Rusland van het internationale betalingsverkeer via SWIFT. Geënthousiasmeerd door deze ontwikkelingen gooide Putin er een schepje bovenop. Willen jullie gas jongens? Even aftikken in roebels graag (bron). Resultaat: verdere versterking van de roebel en torpedering van westerse economieën die weigeren in roebels te betalen. Volgende stap: willen jullie tarwe jongens ? Even aftikken in roebels….
En more to come… want Rusland is key exporteur van allerlei producten en grondstoffen.

Het kan niet anders dan dat de Chinezen dit zien en denken: willen jullie chips jongens? Even aftikken in yuan. Willen jullie auto accu’s? Even aftikken in yuan svp….

Kernenergie: relevanter dan ooit

Kernenergie: relevanter dan ooit

De wereldwijde energiemarkt is in beroering, met elektriciteitsrekeningen die over de hele wereld sterk stijgen en weinig zicht op voldoende levering van elektriciteit uit “klimaatvriendelijke” bronnen. Een combinatie van de sancties van het westen naar aanleiding van de Russische invasie in de Oekraïne, jarenlange onderinvestering in nieuwe projecten en het snelle herstel van de behoefte aan energie na covid, hebben de energiemarkt overrompeld. De prijs van alle energiebronnen (van steenkool tot aardgas, en van olie en tot lithium voor batterijen), stijgt enorm. Ofschoon het onmogelijk is op korte termijn voldoende nieuw aanbod te realiseren, is dit een uitstekend moment de toekomstige energie-infrastructuur te herovewegen. In het bijzonder is het opportuun het debat over kernenergie opnieuw te voeren en te beoordelen waarom kernenergie destijds uit de gratie is geraakt.

De huidige stand van zaken op het gebied van kernenergie
Na de ramp in Fukushima in 2011 raakte kernenergie wereldwijd uit de gratie. Het meest opvallende was dat Japan en Duitsland resoluut overgingen tot het volledig uitfaseren van kernenergie. Na de schalieboom in de VS en de kostenreductie van de productie van zonne- en windenergie werd kernenergie steeds onaantrekkelijker. Recent is de belangstelling voor kernenergie echter terug. China heeft aangegeven de komende 15 jaar 150 nieuwe reactoren te bouwen, de regering-Biden investeert $ 6 miljard in het steunen van financieel noodlijdende kernreactoren en de Europese Commissie heeft (tot grote ergernis van Duitsland) verklaard dat sommige investeringen in kernenergie als ‘groen’ worden bestempeld. De EU realiseert zich dat “zero CO2 emission” alleen maar haalbaar is bij de inzet van kernenergie. Veel kernenergie.

In 2021 was kernenergie goed voor 10% van de wereldwijde elektriciteitsproductie, tegen 17% in 2000. In 2021 was echter sprake van een stijging van 4% ten opzichte van het 2020. Het lijkt er momenteel op dat kernenergie op de rand van een renaissance staat. De Russische invasie van de Oekraïne zou dat wel eens kunnen versnellen. Er zijn echter een boel redenen voor terughoudendheid.

Argumenten tegen kernenergie

De argumenten tegen kernenergie liggen op de gebieden: veiligheid, kosten en tijd.

VEILIGHEID
Het meest evidente probleem met kernenergie is het gevaar van een kernsmelting. Door simpelweg twee steden te noemen, Fukushima en Chornobyl, wordt evident welke nucleaire catastrofe kan ontstaan. Een kernsmelting en de daaruit voortvloeiende straling kan de omgeving vergiftigen, burgers dwingen hun huizen permanent te verlaten en levens kosten. Naast het risico van een kernsmelting bestaan de veiligheidsaspecten rondom het kernafval. Ongeveer 3% van het kernafval is zo radioactief dat het 50 jaar veilig moet worden opgeslagen. Hoewel de hoeveelheid kernafval op dit moment beperkt is, zal een uitbreiding van kernenergie dit probleem vergroten. De angst voor deze risico’s is diep in de samenleving verankerd.

KOSTEN
Een andere belangrijke zwakte van kernenergie zijn de grote investeringskosten die gepaard gaan met het bouwen van een kernreactor. Voorstanders van kernenergie beweren dat de kosten zullen dalen, maar mede door telkens opgeschroefde veiligheidseisen wordt de bouw van nieuwe centrales steeds duurder. Het laatste voorbeeld hiervan zijn de Vogtle 3 en 4 kerncentrales in Georgië, die inmiddels 250% boven budget uitkomen. In 2017 werd de bouw van twee kernreactoren in South Carolina definitief gestopt vanwege kostenoverschrijdingen. Een bedrag ad $ 9 miljard diende te worden afgeschreven. Het ontwikkelen en bouwen van kerncentrales is door de meeste energiebedrijven zonder overheidsbijdragen niet te financieren. Nog los van het feit dat het ontwikkelen van een kerncentrale behept is met het risico dat gaandeweg het politieke- en maatschappelijke draagvlak onder druk komt te staan.

TIJD
Tot slot zullen tegenstanders van kernenergie vaak wijzen op de tijd die het kost om kerncentrales te bouwen. De argumentatie van GroenLinks en co. Is dan: ja, we hebben nu energie nodig, ja we willen koolstofarme energie, en ja, we hebben het nodig om betrouwbaar te zijn, maar als we vandaag tekenen voor het bouwen van een kerncentrale, zal het 10 jaar of langer duren voordat het een bijdrage aan de energiebehoefte levert. De kerncentrales in Georgië zitten niet alleen 250% boven budget zitten, ze lopen ook zes jaar achter op schema. 


Het afgelopen decennium waren deze deze argumenten tegen kernenergie moeilijk te weerleggen, maar naarmate de geopolitieke, ecologische en technologische context is verschoven, is het noodzakelijk geworden om het debat opnieuw te voeren. Zonder kernenergie is is de “energietransitie” niet haalbaar.

Waarom het tijd is voor een nucleaire renaissance
De belangrijkste sterke punten van kernenergie zijn dat het schoon, betrouwbaar en ruimtebesparend is. Het zijn deze kenmerken die het tot de dominante bron van schone elektriciteit in de Verenigde Staten hebben gemaakt. 
Vandaag de dag, met stijgende energieprijzen, stijgende wereldwijde emissies en mogelijk dalende nucleaire kosten, is de ratio dat deze schone en betrouwbare energie op wegen tegen de kosten en risico’s van kernenergie. Als regeringen over de hele wereld serieus werk willen maken van het verminderen van de CO2 uitstoot, zal kernenergie een centraal onderdeel van hun energiemix moeten zijn. Daarnaast hebben de geopolitieke instabiliteit en problemen in de toeleveringsketens waarmee de wereld momenteel wordt geconfronteerd, het belang van lokale energiezekerheid, duidelijk gemaakt. En ten slotte hebben nieuwe technologieën en benaderingen voor de productie van kernenergie een deel van de kosten- en tijdszorgen opgelost. Hoewel kernenergie verre van een wondermiddel is, zou het de wereldwijde energiemix zowel schoner als betrouwbaarder maken.

Als regeringen en internationale organisaties serieus zijn over de agressieve emissiereductiedoelstellingen die ze hebben gesteld, dan hebben ze een schone en consistente energievoorziening nodig. Dat betekent een energiesysteem dat hernieuwbare energiebronnen gebruikt in combinatie met batterijopslag, fossiele brandstoffen in combinatie met koolstofafvang, geothermische energie of kernenergie. Van al die opties is kernenergie de enige die op dit moment op grote schaal energie kan leveren. Niet tijdig investeren in kernenergie betekent de verlenging van de inzet van steenkool, olie of aardgas. 

Terwijl hernieuwbare megaprojecten in toenemende mate weerstand ondervinden vanwege de bedreiging die ze vormen voor ecosystemen, vormen moderne, kleine modulaire reactoren relatief weinig bedreiging voor de directe omgeving. Vanuit milieuoogpunt is de wereld ontegenzeggelijk beter af met kernenergie dan zonder kernenergie. 

Er zijn weinig gebeurtenissen in de moderne geschiedenis die het belang van energieleverzekerheid meer hebben benadrukt dan de Russische invasie van de Oekraïne en de sancties van het westen tegen Rusland. Uiteindelijk is toegang tot energie existentieel voor elke moderne samenleving en voor behoud van welvaart. Als Europa en de VS tien jaar geleden kernenergie hadden ruimhartiger hadden, lijdt het geen twijfel dat de energiemarkten vandaag er heel anders zouden uit zien. Met veel minder afhankelijkheid van bijvoorbeeld Rusland door een evenwichtigere energiemix. 

Conform de visie van de IEA (International Energy Agency) ten aanzien van de realisatie van nul CO2 emissie in 2050, zal tweederde van de nieuwe kernreactoren worden gebouwd in de opkomende markten en de opkomende economieën. Van de 72 kernreactoren die buiten Rusland worden gebouwd, wordt minder dan 3% gebouwd door Amerikaanse bedrijven. China en Rusland bouwen respectievelijk 20% en 50% van die reactoren. Kortom zowel Rusland als China hebben een ongelooflijk sterke positie in de internationale nucleaire industrie. Het westen zit weer te slapen. 

De laatste reden om de rol van kernenergie te heroverwegen, is de technologische vooruitgang die de industrie het afgelopen decennium heeft gekend. Kernenergie wordt kleiner, veiliger en sneller. Er wordt verwacht dat projecten zoals de Rolls Royce SMR de prijs van kernenergie aanzienlijk zullen verlagen. Bill Gates (waar bemoeit de man zich eigenlijk niet mee) komt ook in actie met een SMR die naar verwachting de kosten van kernenergie met 50% zal verlagen. Andere benaderingen omvatten nieuwe technologieën om de hoeveelheid gecreëerd afval te verminderen, nieuwe veiligheidsvoorzieningen die de behoefte aan elektriciteit op een andere locatie elimineren en nieuwe koelvloeistoffen zoals helium of gesmolten zout. 


Credo
Naarmate de energieprijzen, geopolitieke spanningen & afhankelijkheden en de wereldwijde koolstofemissies stijgen, zal de roep om kernenergie luider worden. Kernenergie lijkt een steeds betere oplossing. In geval de wereld de CO2 uitstoot draconisch wenst te reduceren is er geen realistische weg om kernenergie heen denkbaar.

De zero CO2 agenda levert zero CO2 reductie op en heeft verwoestende gevolgen. Dit is wat u moet weten…

De zero CO2 agenda levert zero CO2 reductie op en heeft verwoestende gevolgen. Dit is wat u moet weten…

Mensen omarmen graag een absoluut geloof omdat absolute overtuigingen eenvoudig, gemakkelijk te begrijpen zijn en ons een vals gevoel van veiligheid bieden. Binaire standpunten zijn psychologisch geruststellend, waardoor we ons verzekerd en in control wanen. En hoe meer we denken in control te zijn, hoe zekerder we ons voelen en hoe meer we ons bevestigd voelen in onze opvatting. Intelligente mensen hebben de eigenschap te twijfelen aan standpunten, domme mensen zijn daartoe niet in staat.

Absoluut en binair denken is gevaarlijk. Het is bijvoorbeeld de oorsprong van rassenhaat, ridiculisering van andere meningen, het verklaren van mensen met een andere opvatting tot ‘wappie’, het toeslagen schandaal, etnisch profileren, uitsluiting en genocide.

Bij absolute uitspraken is het oppassen geblazen. Bij uitspraken als “volgens de wetenschap…” weet je dat we te maken hebben met een sekte, niet met wetenschap. Wetenschappers twijfelen aan waarnemingen en theorieën, politici niet. Volgens wetenschappers bestaan er geen zekerheden, politici laten liever geen ruimte voor afwijkende opvattingen van het gevoerde beleid. Echte wetenschappers zijn schrander en stellen zich met hun twijfel kwetsbaar op, politici zijn dom, eenparig en gericht op behoud van de eigen positie. Wetenschappers zijn onafhankelijk, politici streven de eigen belangen na. 

Dit wetende is helder dat verklaringen van regeringen over “klimaatneutraliteit” en “zero CO2” emissie gevaarlijk zijn. Omdat ze absoluut zijn en leiden tot demonisering van afwijkende opvattingen. Het is echter onmogelijk tot de waarheid te komen zonder zich open te stellen voor andere of nieuwe opvattingen en feiten. Dogma’s sluiten zich per definitie af van voortschrijdend inzicht. En dat zien wij niet alleen op het gebied van het klimaat.

Op basis van bovenstaande is sprake van “absolute” overheidswaarheden en dogma’s die niet in twijfel mogen worden getrokken op de volgende gebieden:

  • COVID
  • Klimaatverandering (CO2-uitstoot en “netto nul”)
  • Oekraïne
  • Black Lives Matter
  • LHBTQA+ gender
  • Woke
  • Immigratie
  • Biden deugt.

Wie deze onderwerpen bekritiseert wordt geridiculiseerd en verketterd. Overheden zijn als de dood voor tegengeluid en schuwen de meest draconische maatregelen niet, waaronder het stelselmatig laten volgen van personen met een opvatting die niet geheel overeenkomt met het gevoerde overheidsbeleid (bijvoorbeeld Maurice de Hond in de coronacrisis; let wel, niet omdat sprake is van terrorisme, maatschappij ondermijning of misdaad in het algemeen maar omdat zijn opvattingen niet in lijn waren met het gevoerde overheidsbeleid!), het blokkeren van banksaldi van sympathisanten van demonstrerende truckers in Canada en het onder druk zetten van de media teneinde verspreiding van afwijkende geluiden te onderdrukken. Bijvoorbeeld door te dreigen met het stoppen van advertentiebijdragen of het strenger reguleren van de media. 

Wetenschappers (die per definitie vrije denkers geacht worden te zijn) worden onder druk gezet op universiteiten. Afwijkende publicaties worden verboden of er worden onderzoeksgelden geschrapt. Wetenschap is niet meer en niet minder dan een ordinair verdienmodel. Niets verheffends aan. Wetenschappelijk onderzoek wordt vrijwel geheel gefinancierd uit overheidsmiddelen of het bedrijfsleven. In een dergelijke setting is het slecht voor de academische loopbaan te publiceren contrair aan de belangen van het financierende bedrijfsleven of de beleidslijnen van de financierende overheid. Onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek is in hoge mate een wassen neus geworden. Wie betaalt bepaalt, zo eenvoudig is het per saldo. Recalcitrante onderzoekers en vrije denkers hebben in een dergelijke setting geen fijn leven.

Feiten en realiteiten
Feiten, afwijkende meningen, openheid, twijfels en voortschrijdend inzicht brengen samenlevingen en overheden normaliter terug naar de realiteit. Mao’s China heeft haar dogmatische streven naar een gecentraliseerde landbouw nooit opgegeven. Elke discussie werd gesmoord. Overheidsapparatsjiks kennen geen zelfreflectie of twijfel. De centrale drijfveer van de overheid is het in stand houden van de overheid zelf. Daarin past niet het besef en het toegeven dat ingezette beleidslijnen fout zijn. Nee, het regime van Mao hongerde eerst tientallen miljoenen mensen uit en pas toen de evidente werkelijkheid absoluut niet meer kon worden ontkend, was er enige ruimte voor afwijkend beleid. De geschiedenis is vol met dergelijke voorbeelden.

Terug naar het mantra over de CO2-uitstoot die naar nul moet en een “duurzame” toekomst.

Nog nooit in de menselijke geschiedenis wordt collectief overgegaan van een dichtere energievorm (hout -> biomassa -> steenkool -> olie -> aardgas -> uranium: biomassa heeft een hogere energiedichtheid dan hout, steenkool een hogere energiedichtheid dan biomassa, etc.) naar een minder dichte energievorm. En dat bij een gestaag groeiende wereldbevolking met mensen die allemaal – terecht – welvaart willen. Het is asociaal en abject opkomende landen waar de bevolkingsgroei sterk is, welvaart en een menselijk leven te ontzeggen. Wat leert de geschiedenis namelijk:in tijden dat werd overgegaan van een minder energiedichte vorm naar een meer energiedichte vorm, leidde dat tot:

  • lagere energieprijzen
  • hogere energieleverzekerheid
  • hogere productiviteit
  • verlaagde inflatie (de twee gaan hand in hand)
  • stijgende levensstandaard.

Het spreekt voor zich dat door het tegenovergestelde te doen, we het volgende zullen zien:

  • hogere energieprijzen
    door hogere infrastructuur kosten, hoge investeringen (niet alleen in zon en wind maar ook in fallback infrastructuur voor als de zon niet schijnt en het niet waait), door de lage energiedichtheid van zon en wind zijn onevenredig veel meer installaties nodig dan bij toepassing van energiedichte bronnen. Overschotten bij de productie van elektriciteit moeten tegen een negatieve (subsidie) prijs worden afgezet. Duitsland is al wat verder met wind en zon energie en heeft inmiddels de hoogste elektriciteitsprijzen ter wereld.
  • lagere energieleverzekerheid
    opslag van elektrische energie in de massaliteit die benodigd is is economisch niet haalbaar. Omzetting in waterstof bijvoorbeeld leidt door de inefficiency van de omzetting van elektriciteit naar waterstof en weer terug naar stroom indien benodigd tot een prijsstijging met een factor 4. 
  • lagere productiviteit
    hoge energiekosten leiden tot hogere kosten in de productie en transport van goederen (en diensten) waardoor de arbeidsproductiviteit daalt en de internationale concurrentiepositie wordt ondermijnd (China, India, etc. doen niet mee met het “zero CO2” beleid)
  • toegenomen inflatie
    energie zit overal in, een stijgende energieprijs leidt dus tot inflatie. Daarnaast is sprake van dusdanig grote benodigde investeringen dat de financiering daarvan extra inflatoire effecten heeft (bron)
  • dalende levensstandaard.
    het is evident dat de levensstandaard daalt bij hogere kosten, hogere inflatie en afgenomen leverzekerheid. En voor Europa zeker aangezien haar concurrentie positie ten opzichte van het verre oosten volledig geweld wordt aangedaan.

Dit zijn de feiten. U vindt desgewenst op deze website een veelheid van artikelen over dit onderwerp met nadere duiding en onderbouwing: hier

Epiloog
Het mantra van de overheid over het klimaat heeft dramatische gevolgen voor de welvaart en onze rol in de wereld. Omdat het alleen in het westen wordt nagestreefd levert het niet véél op voor het klimaat, niet een béétje, maar núl op voor het klimaat. Er zal geen liter olie minder worden opgepompt in olieproducerende landen. Die landen hebben inkomsten nodig om hun hofhouding in stand te houden en het volk een minimale welvaart te bieden. Ook sjeiks hebben net als westerse overheidsapparatsjiks slechts één doel: zichzelf in stand houden. De olie die wij minder gebruiken gaat gewoon naar niet westerse afnemers. Als de prijs zou dalen wordt zelfs meer opgepompt. En opgepompte olie leidt tot CO2 uitstoot, zo simpel is het. Hetzelfde geldt voor steenkool, bruinkool en gas. Als de CO2 uitstoot een wereldwijd probleem is, wordt er niets opgelost op deze manier. Zero CO2 leidt tot zero CO2 besparing. Maar wel tot structurele, ernstige verarming van het westen.  

Absolutistisch overheidsbeleid leidt tot rampen. Niet alleen onder Mao maar ook in het westen.