Selecteer een pagina
Deze zomer al hongersnood in grote delen van de wereld door hoge kunstmest- en graanprijzen

Deze zomer al hongersnood in grote delen van de wereld door hoge kunstmest- en graanprijzen

Een van de meest verderfelijke gevolgen van de oorlog in de Oekraïne, maar met name de sancties van het westen tegen Rusland, is de ongekende stijging in de kunstmest- en voedselprijzen en disruptie in de logistieke ketens (waaronder de export van graan uit de Oekraïne en Rusland) is gestagneerd. Wij rapporteerden hier eerder over in onder andere:

  • Wereldwijde voedseltekorten van Bijbelse omvang door beleidskeuzes van overheden in het westen en China (bron)
  • De negatieve bijvangst van de sancties van het westen tegen Rusland (bron)
  • Wereldwijde rijstproductie daalt 10%: bedreiging voor 50% van de mensheid (bron).

Het goede nieuws is dat de kunstmestprijzen recent wat zijn afgenomen ten opzichte van de all time highs, zoals de volgende grafiek van Tampa Ammonia CFR spotprijzen laat zien:

Het slechte nieuws is dat die prijsdaling onvoldoende is: als boeren de meststoffen niet of onvoldoende kunnen of willen kopen heeft dat majeur effect op de voedselproductie op middellange termijn. 

Voorbeeld Brazilië: Brazilië heeft een grote landbouwsector en is ’s werelds grootste verlader van allerlei gewassen, waaronder sojabonen. Het land importeert ca. 85% van haar kunstmestbehoefte en Rusland is de belangrijkste leverancier daarvan. Rusland, heeft als reactie op de westerse sanctie besloten de wereld te straffen door kunstmest- en voedselprijzen te laten oplopen teneinde sociale onrust te veroorzaken. 

Beschikbaarheid van kunstmest en granen is een, de prijs is iets anders. Er is sprake van oplopende prijzen door globale tekorten. Op de wereldmarkt voor graan betekent dit dat landen met voldoende financiële middelen weliswaar een hogere prijs moeten betalen, maar er geen hap minder om eten. Derde wereld landen daarentegen kunnen hier niet tegenop en leiden honger. Naast graanprijzen is globaal sprake van gestegen energieprijzen, transportprijzen, oplopende rentes, etc..

DW meldt dat Tsjaad, het op vier na grootste land van Afrika, al de noodtoestand heeft uitgeroepen vanwege een gebrek aan graan. Tsjaad drong er donderdag bij de internationale gemeenschap op aan te helpen bij de toenemende voedselonzekerheid.

Deze schrijnende situatie is alleen oplosbaar via het beëindigen van de oorlog in de Oekraïne en het stoppen met lockdowns ter voorkoming van verspreiding van corona. Voor het beëindigen van de oorlog in de Oekraïne is het noodzakelijk dat er een compromis wordt bereikt met Rusland. Daartoe bestaat in het westen nog geen bereidheid. En daarmee is het westen mede verantwoordelijk voor de naderende hongersnood in de wereld. Het wordt tijd voor een gepaste vorm van ‘realpolitik’ over deze kwestie. Blijven hangen in ‘principes’ leidt op korte termijn als tot apocalyptische situaties in de derde wereld. Inhumaan en onethisch.

De zero CO2 agenda levert zero CO2 reductie op en heeft verwoestende gevolgen. Dit is wat u moet weten…

De zero CO2 agenda levert zero CO2 reductie op en heeft verwoestende gevolgen. Dit is wat u moet weten…

Mensen omarmen graag een absoluut geloof omdat absolute overtuigingen eenvoudig, gemakkelijk te begrijpen zijn en ons een vals gevoel van veiligheid bieden. Binaire standpunten zijn psychologisch geruststellend, waardoor we ons verzekerd en in control wanen. En hoe meer we denken in control te zijn, hoe zekerder we ons voelen en hoe meer we ons bevestigd voelen in onze opvatting. Intelligente mensen hebben de eigenschap te twijfelen aan standpunten, domme mensen zijn daartoe niet in staat.

Absoluut en binair denken is gevaarlijk. Het is bijvoorbeeld de oorsprong van rassenhaat, ridiculisering van andere meningen, het verklaren van mensen met een andere opvatting tot ‘wappie’, het toeslagen schandaal, etnisch profileren, uitsluiting en genocide.

Bij absolute uitspraken is het oppassen geblazen. Bij uitspraken als “volgens de wetenschap…” weet je dat we te maken hebben met een sekte, niet met wetenschap. Wetenschappers twijfelen aan waarnemingen en theorieën, politici niet. Volgens wetenschappers bestaan er geen zekerheden, politici laten liever geen ruimte voor afwijkende opvattingen van het gevoerde beleid. Echte wetenschappers zijn schrander en stellen zich met hun twijfel kwetsbaar op, politici zijn dom, eenparig en gericht op behoud van de eigen positie. Wetenschappers zijn onafhankelijk, politici streven de eigen belangen na. 

Dit wetende is helder dat verklaringen van regeringen over “klimaatneutraliteit” en “zero CO2” emissie gevaarlijk zijn. Omdat ze absoluut zijn en leiden tot demonisering van afwijkende opvattingen. Het is echter onmogelijk tot de waarheid te komen zonder zich open te stellen voor andere of nieuwe opvattingen en feiten. Dogma’s sluiten zich per definitie af van voortschrijdend inzicht. En dat zien wij niet alleen op het gebied van het klimaat.

Op basis van bovenstaande is sprake van “absolute” overheidswaarheden en dogma’s die niet in twijfel mogen worden getrokken op de volgende gebieden:

  • COVID
  • Klimaatverandering (CO2-uitstoot en “netto nul”)
  • Oekraïne
  • Black Lives Matter
  • LHBTQA+ gender
  • Woke
  • Immigratie
  • Biden deugt.

Wie deze onderwerpen bekritiseert wordt geridiculiseerd en verketterd. Overheden zijn als de dood voor tegengeluid en schuwen de meest draconische maatregelen niet, waaronder het stelselmatig laten volgen van personen met een opvatting die niet geheel overeenkomt met het gevoerde overheidsbeleid (bijvoorbeeld Maurice de Hond in de coronacrisis; let wel, niet omdat sprake is van terrorisme, maatschappij ondermijning of misdaad in het algemeen maar omdat zijn opvattingen niet in lijn waren met het gevoerde overheidsbeleid!), het blokkeren van banksaldi van sympathisanten van demonstrerende truckers in Canada en het onder druk zetten van de media teneinde verspreiding van afwijkende geluiden te onderdrukken. Bijvoorbeeld door te dreigen met het stoppen van advertentiebijdragen of het strenger reguleren van de media. 

Wetenschappers (die per definitie vrije denkers geacht worden te zijn) worden onder druk gezet op universiteiten. Afwijkende publicaties worden verboden of er worden onderzoeksgelden geschrapt. Wetenschap is niet meer en niet minder dan een ordinair verdienmodel. Niets verheffends aan. Wetenschappelijk onderzoek wordt vrijwel geheel gefinancierd uit overheidsmiddelen of het bedrijfsleven. In een dergelijke setting is het slecht voor de academische loopbaan te publiceren contrair aan de belangen van het financierende bedrijfsleven of de beleidslijnen van de financierende overheid. Onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek is in hoge mate een wassen neus geworden. Wie betaalt bepaalt, zo eenvoudig is het per saldo. Recalcitrante onderzoekers en vrije denkers hebben in een dergelijke setting geen fijn leven.

Feiten en realiteiten
Feiten, afwijkende meningen, openheid, twijfels en voortschrijdend inzicht brengen samenlevingen en overheden normaliter terug naar de realiteit. Mao’s China heeft haar dogmatische streven naar een gecentraliseerde landbouw nooit opgegeven. Elke discussie werd gesmoord. Overheidsapparatsjiks kennen geen zelfreflectie of twijfel. De centrale drijfveer van de overheid is het in stand houden van de overheid zelf. Daarin past niet het besef en het toegeven dat ingezette beleidslijnen fout zijn. Nee, het regime van Mao hongerde eerst tientallen miljoenen mensen uit en pas toen de evidente werkelijkheid absoluut niet meer kon worden ontkend, was er enige ruimte voor afwijkend beleid. De geschiedenis is vol met dergelijke voorbeelden.

Terug naar het mantra over de CO2-uitstoot die naar nul moet en een “duurzame” toekomst.

Nog nooit in de menselijke geschiedenis wordt collectief overgegaan van een dichtere energievorm (hout -> biomassa -> steenkool -> olie -> aardgas -> uranium: biomassa heeft een hogere energiedichtheid dan hout, steenkool een hogere energiedichtheid dan biomassa, etc.) naar een minder dichte energievorm. En dat bij een gestaag groeiende wereldbevolking met mensen die allemaal – terecht – welvaart willen. Het is asociaal en abject opkomende landen waar de bevolkingsgroei sterk is, welvaart en een menselijk leven te ontzeggen. Wat leert de geschiedenis namelijk:in tijden dat werd overgegaan van een minder energiedichte vorm naar een meer energiedichte vorm, leidde dat tot:

  • lagere energieprijzen
  • hogere energieleverzekerheid
  • hogere productiviteit
  • verlaagde inflatie (de twee gaan hand in hand)
  • stijgende levensstandaard.

Het spreekt voor zich dat door het tegenovergestelde te doen, we het volgende zullen zien:

  • hogere energieprijzen
    door hogere infrastructuur kosten, hoge investeringen (niet alleen in zon en wind maar ook in fallback infrastructuur voor als de zon niet schijnt en het niet waait), door de lage energiedichtheid van zon en wind zijn onevenredig veel meer installaties nodig dan bij toepassing van energiedichte bronnen. Overschotten bij de productie van elektriciteit moeten tegen een negatieve (subsidie) prijs worden afgezet. Duitsland is al wat verder met wind en zon energie en heeft inmiddels de hoogste elektriciteitsprijzen ter wereld.
  • lagere energieleverzekerheid
    opslag van elektrische energie in de massaliteit die benodigd is is economisch niet haalbaar. Omzetting in waterstof bijvoorbeeld leidt door de inefficiency van de omzetting van elektriciteit naar waterstof en weer terug naar stroom indien benodigd tot een prijsstijging met een factor 4. 
  • lagere productiviteit
    hoge energiekosten leiden tot hogere kosten in de productie en transport van goederen (en diensten) waardoor de arbeidsproductiviteit daalt en de internationale concurrentiepositie wordt ondermijnd (China, India, etc. doen niet mee met het “zero CO2” beleid)
  • toegenomen inflatie
    energie zit overal in, een stijgende energieprijs leidt dus tot inflatie. Daarnaast is sprake van dusdanig grote benodigde investeringen dat de financiering daarvan extra inflatoire effecten heeft (bron)
  • dalende levensstandaard.
    het is evident dat de levensstandaard daalt bij hogere kosten, hogere inflatie en afgenomen leverzekerheid. En voor Europa zeker aangezien haar concurrentie positie ten opzichte van het verre oosten volledig geweld wordt aangedaan.

Dit zijn de feiten. U vindt desgewenst op deze website een veelheid van artikelen over dit onderwerp met nadere duiding en onderbouwing: hier

Epiloog
Het mantra van de overheid over het klimaat heeft dramatische gevolgen voor de welvaart en onze rol in de wereld. Omdat het alleen in het westen wordt nagestreefd levert het niet véél op voor het klimaat, niet een béétje, maar núl op voor het klimaat. Er zal geen liter olie minder worden opgepompt in olieproducerende landen. Die landen hebben inkomsten nodig om hun hofhouding in stand te houden en het volk een minimale welvaart te bieden. Ook sjeiks hebben net als westerse overheidsapparatsjiks slechts één doel: zichzelf in stand houden. De olie die wij minder gebruiken gaat gewoon naar niet westerse afnemers. Als de prijs zou dalen wordt zelfs meer opgepompt. En opgepompte olie leidt tot CO2 uitstoot, zo simpel is het. Hetzelfde geldt voor steenkool, bruinkool en gas. Als de CO2 uitstoot een wereldwijd probleem is, wordt er niets opgelost op deze manier. Zero CO2 leidt tot zero CO2 besparing. Maar wel tot structurele, ernstige verarming van het westen.  

Absolutistisch overheidsbeleid leidt tot rampen. Niet alleen onder Mao maar ook in het westen. 

Hoe politici voor eigen gewin feiten naar hun hand zetten, in fake news grossieren en gebruik maken van het collectieve geheugenverlies van burgers.

Hoe politici voor eigen gewin feiten naar hun hand zetten, in fake news grossieren en gebruik maken van het collectieve geheugenverlies van burgers.

We kennen de inmiddels weerzinwekkende en onacceptabele manier van doen van Mark Rutte die als het lastig wordt spontaan “geen actieve herinnering” meer heeft aan zaken die hij op zijn geweten heeft. En hij komt er ondanks de maatschappelijke verontwaardig mee weg op basis van partijpolitiek en coalitiediscipline. En daarmee worden partij en coalitiepartijen mede eigenaar van list en bedrog.

Een andere manier waarop politiek en bestuur de zaken naar hun hand kunnen zetten is gebruik maken van het gebrek aan actieve herinnering van de massa. Voorbeeld: de in toenemende mate dementerende (bron) president van de Verenigde Staten, Joe Biden. Biden heeft een probleem. De midterm verkiezingen komen er aan (8 november 2022). In deze verkiezingen worden de 435 zetels in het huis van afgevaardigden gekozen. Biden die nipt zijn eigen verkiezing won ziet zich nu geconfronteerd met dramatische voorspellingen voor de midterm verkiezingen. Niet alleen de republikeinen kunnen zijn bloed wel zuipen (en dat van gezondheidsapparatsjik Anthony Fauci (bron)), maar inmiddels zijn ook grote delen van de democraten zwaar teleurgesteld in het gevoerde beleid en de performance van Biden zelf. De man is een schertsfiguur die regelmatig door zijn diensten gecorrigeerd moet worden omdat hij weer eens krankzinnige uitspraken heeft gedaan die de wereld aan de rand van de afgrond kunnen brengen. Bizar is bijvoorbeeld zijn uitspraak dat er een “regime change” moet komen in Rusland. Zijn staven waren er als de kippen bij te melden dat dit een faux pas was van de president. Wat ook niet helpt zijn de voortdurende onthullingen over steekpenningen, crack gebruik, gefilmde prostitutiebezoeken, bizarre conspiratieve connecties, grote internationale geldstromen, etc. van zoonlief Hunter. Onder andere gebleken uit de inhoud van een laptop van Hunter Biden.

Wat de gemiddelde Amerikaan pas echt deprimeert zijn echter de dingen van alledag: inflatie, de prijs van een gallon autobrandstof, oplopende rente, dreiging van een economische recessie, lege schappen in supermarkten, oplopende belastingen, met geld smijtende overheden, dalende huizenprijzen, etc..

U voelt het wel aan, Biden moet iets doen om te voorkomen dat de verkiezingen een drama worden en de macht van zijn regering volledig wordt getorpedeerd.

Kijkend naar de geschiedenis wordt dan de gebruikelijke gereedschapskoffer van de firma List & Bedrog er bij gepakt. Inzet is eenvoudig:

  • geef anderen de schuld van alle negatieve omstandigheden
  • verdraai de werkelijkheid zodanig dat de positieve omstandigheden het gevolg zijn van het eigen briljante beleid.

In het huidige tijdsgewricht leidt dat tot het schizofrene beeld dat Poetin alles schuld is en dat Biden een zegen is voor de normale Amerikaan. Hoe doe je dat? Door de werkelijkheid geweld aan te doen en feiten te verdraaien.

Vrijdag jl. stond president Joe Biden de wereld te woord en illustreerde bovenstaande analyse in volmaakte perfectie. Zelfs zo erg dat menig journalist zich zou moeten vragen of zijn speechschrijvers een hashpijp van Hunter geleend hebben.

FAKE NEWS 1
Om te beginnen suggereerde Biden dat “gezinnen minder schulden hebben” en “hun gemiddelde spaartegoeden zijn toegenomen” sinds hij aantrad, eraan toevoegend dat “meer Amerikanen zich financieel comfortabel voelen“.


FEITEN
Helaas, de persoonlijke spaartegoeden zijn (rood), terwijl het uitstaande (doorlopende) consumptief krediet (blauw) sinds januari 2021 sterk is gestegen. 

Zie hier de ontwikkeling van de leningen door consumenten:

Zie hier de ontwikkeling van de spaartegoeden:

En zijn de Amerikanen er dan wel een beetje lekker aan toe geestelijk? Volgens Biden zitten ze financieel lekker in hun wel.

Helaas niet, een enquête van de American Psychological Association in mei toont aan dat Amerikanen meer gestrest zijn over geld dan ooit. “Zevenentachtig procent van de Amerikanen gaf aan dat inflatie en de stijgende kosten van alledaagse goederen hun stress veroorzaken” aldus Vaile Wright, senior directeur innovatie in de gezondheidszorg bij de American Psychological Association.

Conclusie: bovenstaand filmpje van Biden bevat 100% fake news.


FAKE NEWS 2
Moreel Kompas rapporteert, zoals u als trouwe lezer weet, al vele maanden over de oorzaken van inflatie, de negatieve bijvangst van het gevoerde coronabeleid, de negatieve bijvangst van het beleid van centrale banken, de negatieve bijvangst van het klimaatbeleid (inflatie, schulden, hoge energieprijzen), de negatieve bijvangst van de sancties tegen Rusland, etc.. Verreweg de meeste problemen die wij nu zien, zoals: ongekend hoge inflatie, disruptie van productie- & logistieke ketens, oplopende rente, aanstaande economische recessie, bubbels op huizen en aandelen markten die beginnen leeg te lopen, oplopende geopolitieke spanningen tussen oost en west, de opkomst van China, de teloorgang van de dominantie van de Verenigde Staten, onbetaalbaar hoge schulden, voedseltekorten, krankzinnige energieprijzen, etc. zijn geen natuurverschijnselen maar direct gevolg van overheidsbeleid!

Terug naar Biden. Biden heeft een zondebok nodig. Hij is zelf verantwoordelijk, maar dat kun je moeilijk toegeven natuurlijk. Tegen die achtergrond is een slechterik snel gevonden: Poetin. 


Biden spreekt over “de Poetin inflatie”. Daarmee doet hij het voorkomen alsof de inflatie wordt veroorzaakt door de inval van Rusland in de Oekraïne. Klinkklare onzin. 

FEITEN
De inflatie is al ingezet in de loop van 2020 en is tot ernstige proporties gekomen in 2021. Tijdens de periode van Biden als president dus. De oorlog in de Oekraïne heeft daar nog inflatoire effecten aan toegevoegd maar deze zijn vrijwel geheel toe te schrijven aan de sancties van het westen jegens Rusland. Daardoor zijn prijzen opgedreven, onder andere van fossiele brandstoffen, kunstmest, etc.. Niet door de oorlog zelf, maar door de sancties van het westen. We zien een en ander in navolgende grafiek:

De inflatie onder Biden is toe te schrijven aan het gevolgde coronabeleid (lockdowns en bewegingsbeperkingen) en steunprogramma’s gefinancierd door de centrale bank (FED) (nul rente en ongekende monetaire verruiming). Daar heeft Poetin niets mee van doen.

Zelfs de Washington Post geeft toe dat Amerikanen het verhaal van de Poetin inflatie ‘niet echt geloven’. Een eufemistische formulering voor: fake news.

FAKE NEWS 3
Na het banenrapport van mei 2022 zegt president Biden dat door “zijn beleid” 8,7 miljoen nieuwe banen zijn gecreëerd.

FEITEN
De oude baas vergeet te melden dat die banen eerst vernietigd zijn door het gevoerden coronabeleid. Wekelijks werden in de loop van 2021 800.000 en meer verdwenen banen gemeld. Biden vergeet ook te melden dat deze banen zijn gecreëerd ten kosten van ongekende schulden en het drukken van geld op een schaal die wij niet eerder gezien hebben onder de eufemistische benaming: “quantitative easing” en steun van de financiële markten via massale opkoopprogramma’s van slechte obligaties door de FED. Die banengroei heeft dus niet met ene gezonde economie te maken. Wat Biden ook vergeet te melden is de kwaliteit van die banen. Het betreft in hoofdzaak laagwaardige banen in de dienstensector. Van horeca tot pakketbezorgers. Banen met een zeer beperkte economische toegevoegde waarde.

Kortom een staaltje van: noem wel de “verworvenheden” maar laat de negatieve gevolgen en omstandigheden gewoon weg.

EPILOOG
Wij illustreerden hierboven dat de stelling dat met name de overheden zelf de grootste verspreiders van fake news zijn. Ben dus alert als u Rutte of Kaag vanalles hoort beweren. Vraag u voortdurend af: is dat wel zo? en wat vertelt men niet. Denk ook aan het klimaatbeleid: in dat debat wordt nooit geroken over de negatieve bijvangst in vorm van torenhoge inflatie, torenhoge energieprijzen, onvoldoende leverzekerheid, uitbuiting van arme landen voor de winning van grondstoffen en de krankzinnige kosten van dit beleid: “Verborgen agenda van USD 150.000 miljard“.

Europa’s verbod op Russische olie en gas leidt alleen maar tot meer inflatiepijn en recessie in het westen en de oorlog in de Oekraïne wordt er geen dag mee verkort.

Europa’s verbod op Russische olie en gas leidt alleen maar tot meer inflatiepijn en recessie in het westen en de oorlog in de Oekraïne wordt er geen dag mee verkort.

Europa’s extreme afhankelijkheid van Russische olie en gas wordt geïllustreerd in de manier waarop het westen met de sancties om gaat: stapje voor stapje.

Hoewel sommige Europese landen meer afhankelijk zijn van Russische olie en gas dan andere, wordt in totaal 40% van de behoefte van de EU geleverd door de industrie. Het is dan ook niet verwonderlijk dat beleidsmakers een stap voor stap benadering volgen. Een disruptie in de gasleveringen vanuit Rusland zou een acute economische depressie veroorzaken door het stil vallen van grote delen van de industrie. Los van grote woorden over steeds verdergaande sancties tegen Rusland, is het uiteraard niet ondenkbeeldig dat Rusland de stekker uit de gasleveringen trekt. Dan is economisch en maatschappelijk “de bok vet”. Het is wachten tot Poetin zo geïrriteerd is over de handelwijze van het westen (economische sancties, beschuldigingen van oorlogsmisdaden, wapenleveranties, etc.) dat hij de leveringen stopt. 

Rusland vermindert al de export van aardgas naar verschillende EU-landen, waarbij Denemarken en Duitsland zo ongeveer de laatsten zijn die worden afgesloten. Vooral Duitsland (de economische motor van de EU) zou economisch worden vernietigd door het verlies van aardgasleveringen uit Rusland met zijn 42% afhankelijkheid.

De “oplossingen” die door regeringen en in de reguliere media worden geformuleerd raken kant noch wal. Ze beweren bijvoorbeeld dat de productie kan worden verhoogd of omgeleid naar Europa om de tekorten op te vullen. Er zijn echter simpelweg onvoldoende adequate alternatieve bronnen voor aardgas. Ook Afrika niet (bron). Joe Biden roept wel dat de VS een “netto-exporteur” van olie is, dit voordeel is echter snel afgenomen sinds hij volgens het Internationaal Energie Agentschap het Witte Huis betrad en ongebreideld de fossiele industrie het leven zuur is gaan maken. Dat de VS zou kunnen helpen de Europese tekorten te dekken is dan ook een illusie. Of beter “fake news” van de dementerende leider. Het IEA en opec-leden zoals Saoedi-Arabië hebben wel aangeboden de marktbeschikbaarheid en productie van olie te vergroten als de Russische export wordt getroffen door sancties. Jammer is echter dat niet zozeer het oppompen van olie de bottleneck is, maar de raffinage capaciteit die door jarenlange onderinvesteringen (zie ook ons ver vooruitziende artikel: “ABP zet pensioen + samenleving in het donker”) in de fossiele sector simpelweg niet adequaat is. De kans is klein dat de productiecapaciteit ooit aan de eu-eisen zal kunnen voldoen, aldus experts in de boorindustrie.

Overheidsapparatsiks waaronder Timmermans wisten alles beter: we moeten van olie en gas af… Moreel Kompas heeft al meermaals in jip & janneke taal uitgelegd: zonder goedkope en gegarandeerd beschikbare energie is nergens in de menselijke geschiedenis welvaart ontstaan. Geen betaalbare energie is geen welvaartsontwikkeling!

Wat betekent dit?
Tekorten en verder stijgende prijzen. Dit was pas het prille begin van de prijsontwikkeling. Overigens: energieprijzen zitten overal in, in alle producten, in alle diensten. Hogere energieprijzen leiden tot verder oplopende inflatie. En een zware economische recessie door vraaguitval. En topdrukte bij voedselbanken. Onze welvaart gaat met sprongen achteruit als gevolg van het gevoerde overheidsbeleid.

O ja. De russen vinden het verder best. Rusland heeft opmerkelijke veerkracht getoond tegen de westerse sancties. Door de gestegen prijzen zijn de inkomsten van Rusland sterk gestegen in plaats van gedaald door lagere afzet en zowel China als India hebben de aankopen in Rusland fors verhoogd. De vervelende implicatie hiervan is dat Europa en het westen te maken heeft met ongekende energieprijzen en vlammende inflatie, terwijl landen als China en India genieten van olie en gas in overvloed en lagere prijzen voor leveringen uit Rusland. Het Oosten wordt sterker terwijl het westen zwakker wordt. Briljant “beleid”…

Einde globalisering, einde WEF illusies, terug naar het oude normaal: zelf de broek ophouden

Einde globalisering, einde WEF illusies, terug naar het oude normaal: zelf de broek ophouden

De oorlog in de Oekraïne dook dit jaar prominent op bij de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum in Davos. Het provinciestadje Davos waar politieke en zakelijke leiders ooit in bizarre luxe bijeenkwamen om de globalisering te vieren en na te denken over mogelijkheden die globalisering verder gestalte te geven. Op zoek naar macht en zelfverrijking. Inmiddels zijn we er achter dat globalisering “een paar nadeeltjes” heeft zoals uitbuiting van de allerarmsten in de wereld, belastingontduiking door het grote internationale bedrijfsleven, puisant rijke globale bedrijven die meer financiële middelen hebben dan veel landen, niet democratisch gecontroleerde macht van die corporates, monopolistisch opererende ondernemingen, afhankelijkheden in de productie- & logistieke ketens, geopolitieke complicaties en afhankelijkheden, etc.. Kortom, de wereld is een nieuwe fase in de geschiedenis ingegaan waarin geopolitiek de boventoon zal voeren.

Wij schreven reeds eerder over deze materie, bijvoorbeeld:

  • Tweede Koude Oorlog: doodsteek voor de globaliseringsplannen van het WEF (bron)
  • End of the world as we know it… (bron)
  • John Hekking: “The Great Reset komt er aan, maar dan anders…” (bron)
  • China heeft ons “bij de ballen”: de 50 cruciale mineralen die geo-politiek en uitvoerbaarheid van de energietransitie bepalen (bron)
  • De negatieve bijvangst van de sancties van het westen tegen Rusland (bron).

De “Davos Man” heeft een grimmige periode van 14 jaar achter de rug. Wijlen harvard university politicoloog Samuel P. Huntington populariseerde de term in 2004 om een nieuwe “boven”klasse bestaande uit globaliseringsfetisjisten te beschrijven. De “Davos Man”, zo beweerde hij, streeft naar het verdwijnen van landsgrenzen en de eigen identiteit en macht van landen, en de logica van politiek en democratie dient te worden vervangen door die van de markt. Zie: “Tthe Great Reset voor Dummies”.

Sinds de wereldwijde financiële crisis van 2008 heeft de politiek echter in toenemende mate het primaat boven de markt gehad, een trend die in 2016 zijn voorlopige apotheose bereikte met de verkiezing van Donald Trump in de Verenigde Staten en het Brexit-referendum. Beide gebeurtenissen zijn een reactie van de kiezers die de effecten van globalisering per saldo bepaald niet zien zitten. Beide gebeurtenissen zijn dan ook een regelrechte tegenslag voor de “Davos Man” die meent de wereld te moeten besturen via ‘multi-stakeholderprocessen’, zonder enige democratische controle. De populariteit van politiek leiders als Marine Le Pen, Obán, Trump, etc. wordt dan ook steevast met gepaste walging en kokhalzen vanuit Davos becommentarieerd. Een politiek leider die doet wat de kiezer vraagt? Dat moeten we niet hebben!

Sinds de impact van de overheidsmaatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus helder zijn (sociale- en economische disruptie, enorme schulden, de van zijn voetstuk gevallen farmaceutische industrie (Omikron heeft corona er onder gekregen, niet de oeverloze herhaalinjecties met de teleurstellende vaccins), wereldwijde repressie van vrije meningsuiting en mensenrechten, disruptie in productie- & logistieke ketens, vlammende inflatie, etc.) ziet de “Davos Man” zich geconfronteerd met toenemende weerstand. Er is een roep naar herijking van de geopolitiek. Ofschoon het ethos van het WEF is om samenwerking te bevorderen bij het nastreven van ‘één wereld’, is de realiteit noodzakelijkerwijs gericht op conflicten en verdeeldheid. Er is geen sprake van één wereld. De twee grootste landen ter wereld (inwoners en bijdrage in de vervuiling) doen niet mee met de energietransitie, verreweg de meeste landen doen niet mee met de sancties tegen Rusland (bron), er is sprake van een verschuiving van de macht in de wereld, de dominante rol van de Verenigde Staten is ten einde (bron). Eén wereld stoelt op de illusie van gelijke belangen en harmonie. In werkelijkheid zijn de belangen echter tegengesteld. De winst van de een is het verlies van de ander. De vordering van de een is de schuld van de ander. De invloed van de een gaat ten kosten van de ander. Niks mis mee. Het houdt de zaken in evenwicht. Alles beter dan een groepje technocratische apparatsjiks bestaande uit ongekozen ambtenaren en op winst gerichte ondernemingen, zonder enige democratische controle die de wereld wensen op technocratische, corporate wijze te besturen.

Het doorbladeren van het WEF vergaderprogramma van dit jaar toont dat geen enkel aspect van globalisering gespaard wordt van de gevolgen van de nieuwe geopolitieke conflicten tussen Rusland en het Westen, China en het Westen, China en zijn buren, Saoedi-Arabië en de USA, etc.. In plaats van discussiepanels over vrijhandelsakkoorden, waren er sessies over economische oorlogsvoering, sancties, geopolitieke afhankelijkheden, etc..

Menig politiek en zakelijk leider worstelt inmiddels met het feit dat we nu in een wereld leven waarin centrale bankreserves kunnen worden geconfisqueerd, goudreservers om politieke redenen niet teruggegeven worden (Engeland geeft botweg het goud van Venezuela niet terug), commerciële banken per omgaande kunnen worden losgekoppeld van het internationale SWIFT-betalingssysteem, privé bezittingen in beslag kunnen worden genomen om politieke redenen, handelssancties kunnen worden opgelegd, etc.. Het basisprincipe (bezit) waarop de wereldordening is gebaseerd wordt als het politiek zo uitkomt van tafel geveegd (bron).

In WEF sessies over klimaatbeleid werd opeens gesproken over de verbanden tussen de oorlog in Oekraïne, de huidige wereldwijde energiecrisis, voedseltekorten en inflatie. Een panel over migratie hield zich niet bezig met integratie en kennisbevordering maar met de bewapening van vluchtelingen

Tijdens een panel over de toekomst van technologie besprak een hoge Japanse beleidsmaker hoe geopolitiek de relatie tussen de markt en de staat transformeert. Vroeger werden innovaties zoals het internet aanvankelijk ontwikkeld door de staat en vervolgens opgepikt door particuliere bedrijven. Maar tegenwoordig worden kunstmatige intelligentie, kwantumcomputing, drones en andere technologieën ontwikkeld door de particuliere sector en vervolgens bewapend door de staat. Exportcontroles en beperkingen op technologieoverdracht zijn dus essentiële elementen van de nationale veiligheid geworden.

De meest bedreigende sessies voor de “Davos Man” waren de sessie gericht op de angst voor een nieuwe koude oorlog. Die zal definitief het einde van de geglobaliseerde wereld betekenen. Veel leiders van buiten Europa en Noord-Amerika sympathiseren weliswaar met de Oekraïne, maar weigeren de oorlog te zien als een wereldwijd conflict over “normen en waarden” en “democratie versus autocratie”. Ze maken zich zorgen dat de agressie van Poetin tegen de Oekraïne én de sancties tegen Rusland, de fragmentatie van een toch al verdeelde wereld versterkt door stijgende energieprijzen, massale hongersnood en de politisering van markten.

De illusie van een harmonisch geglobaliseerde wereld zonder verliezers is ingehaald door de werkelijkheid. Het is misschien toch niet zo’n slecht idee dat landen en regio’s hun eigen broek ophouden. En bijvoorbeeld zelf hun medicijnen moeten kunnen produceren of in hun eigen energievoorziening moeten kunnen voorzien.

Orbán waarschuwt: het westen is in ernstig verval. Terecht?

Orbán waarschuwt: het westen is in ernstig verval. Terecht?

In een toespraak ter gelegenheid van het afleggen van zijn ambtseed waarschuwde de Hongaarse premier Viktor Orbán dat het Westen in verval is, zichzelf ernstige economische schade berokkent, de samenleving en cultuur via massamigratie torpedeert en geobsedeerd is van identiteitspolitiek.

Orbáns conservatieve Fidesz-partij won vorige maand de verkiezingen, wederom met een tweederde meerderheid. Ondanks grote internationale inspanningen van globalistische organisaties en westerse main stream media om zijn kandidatuur te laten ontsporen.

Tijdens een toespraak in het parlement waarschuwde Orbán dat het continent gevaarlijke tijden tegemoet gaat. “Alles wat er sinds 2020 is gebeurd, wijst in één richting: Europa en het Hongaarse volk zijn een tijdperk van gevaar ingegaan“, aldus Orbán. “Het decennium begon met de corona-epidemie, gevolgd door een oorlog. De westerse sancties naar aanleiding van de oorlog leiden tot zware economische neergang “.

De oorlog en het sanctiebeleid veroorzaakten een energiecrisis en een tijdperk van inflatie“, voegde hij eraan toe. De Hongaarse leider klaagde verder dat Europa een “tijdperk van economische neergang” en “een verergerend massamigratieprobleem” heeft ingeleid.

Orbán zei dat we nu getuige zijn van de “suïcide van de westerse wereld” die wordt gekenmerkt door “de vervanging van het christendom door een cultus van identiteitspolitiek“. “Dat is het programma van de grote Europese bevolkingsuitwisseling, waarvan de essentie is de lage bevolkingsgroei met christelijke kinderen te vervangen door migranten. Een programma gebaseerd op gendergekte en een Europa dat natiestaten en het christendom wil opheffen“.

Orbán sprak de hoop uit dat zijn eigen volk in staat is zich hiertegen te verzetten, “omdat Hongaren uit hard hout gesneden zijn zullen wij ons standvastig verzetten tegen achteruitgang“.


De EU is niet erg gecharmeerd van dergelijke analyses en inzichten en heeft sancties opgelegd aan Hongarije. Sancties onder voorwendsel van vage, onvoldoende geduide, verwijten over “onvrije pers”, “populisme” en “gebrekkige rechtstaat”. Zoals aangegeven heeft Orbán de verkiezingen desondanks overtuigend gewonnen. Enig historisch besef is hier op zijn plek. De Hongaren weten als geen ander wat leven onder het juk van ambtelijke apparatsjiks betekent ten tijde van de Sovjet Unie tot 1991. De grote broek die de EU aantrekt gericht op het voortdurend uithollen van de autonomie van de deelnemende staten (recent weer met een lobby voor het opheffen van het veto recht van individuele landen, het oprichten van een Europees leger, etc.) wekt wat wrevel bij de Hongaren. En bij alle andere Oost-Europese landen. Die hebben namelijk geen zin meer in betweterige overheersing door derden. De Hongaren kiezen via deze verkiezingsuitslag voor zichzelf. En dat irriteert globalisten. Maar wat globalisering heeft gebracht kunnen we met eigen ogen aanschouwen: economische afhankelijkheden, uitbuiting van mensen in lage lonenlanden, disruptie van logistieke en productie ketens, geopolitieke machtsverschuiving van west naar oost, economische instabiliteit, onbetaalbare globale schulden, exorbitante zelfverrijking door internationale ondernemingen, grootschalige belastingontduiking, etc.. 

Orbán wordt vanalles verweten, zoals:

  • beperking persvrijheid: Hongarije heeft een persvrijheid index ad 85 in 2022 (2021 was die slechter met 92). Die van EU troetelkind Oekraïne: 106 (2022) en 97 (2021) dus aanzienlijk verslechterd onder troetelprins Zelinski. China heeft een index van 175 maar daartegen legt de EU geen enkele handelsbeperking op. Want ja, goedkope afwasborstels en telefoons, dus dat is wel fijn…. Bron: https://rsf.org/en/index
  • corruptie: Italië staat op plek 52 van de World Corruption Index. Hongarije, samen met Zuid-Afrika op plek 69 en Oekraïne op plek 117. Voormalig Nederlands belang Indonesië op plek 102. Oekraïne, zie ook: “Europese Rekenkamer: Oekraïne corrupt tot op het bot

Kortom: die verwijten zijn nogal betrekkelijk. Of beter: sterk politiek geïnspireerd.