Selecteer een pagina

COLUMN
De antiwesterse as lijkt te groeien in de periferie van het Oekraïne-conflict. Een en ander wordt gestimuleerd door de opstelling van het westen ten aanzien van de sancties tegen Rusland. Die sancties worden alleen door westerse landen toegepast waarbij andere landen nadrukkelijk worden opgeroepen zich aan te sluiten. Dat schiet nog niet zo op en daardoor ontstaat een schifting in de wereld:‘met ons of tegen ons’

Saoedi-Arabië richt zich intensiever op China en de Iraanse president Ebrahim Raisi prees woensdag de verdieping van de strategische en militaire samenwerking tussen de Islamitische Republiek en China.

Volgens Associated Press: “Raisi vertelde de Chinese minister van Nationale Defensie Wei Fenghe dat Teheran zijn banden met Beijing als strategisch ziet. Nauwere samenwerking zou dienen om de confrontatie aan te gaan met wat de Iraanse president beschreef als Amerikaans unilateralisme, aangezien de gesprekken om de nucleaire deal van Teheran met wereldmachten nieuw leven in te blazen zijn vastgelopen”.

China veroordeelt Rusland niet om de oorlog in de Oekraïne, heeft de handelstransacties met Rusland de afgelopen maanden sterk verhoogd (>20%), werkt op militair gebied samen met de Russen en heeft toegestaan dat russische bedrijven na de uitsluiting van het internationale betalingssysteem SWIFT massaal bankrekeningen hebben geopend in China. En nu steekt China als het ware de middelvinger naar het westen op als het gaat om Iran. Iran is al jaren een probleem voor het westen en wordt gezien als de wortel van het kwaad in de regio. En potentiële kernmacht. De Chinezen zitten er niet zo mee. Iran ziet de samenwerking met de Chinezen als “Het confronteren van het unilateralisme van de Verenigde Staten en het creëren van stabiliteit en orde door samenwerking van onafhankelijke en gelijkgestemde machten”.

Ook Wei leek te verwijzen naar de Oekraïne-crisis en de economische oorlog van het Westen tegen Rusland toen hij zei dat China en Iran de veiligheidsbanden zouden kunnen verdiepen “vooral in de huidige kritieke en gespannen situatie“.  
Volgens AP: “Wei zei dat zijn bezoek gericht was op het verbeteren van de strategische defensiesamenwerking” tussen Iran en China – samenwerking die volgens hem een “aanzienlijke” impact zou hebben bij het onschadelijk maken van unilateralisme en het bestrijden van terrorisme”.

De hardste en meest directe kritiek op Washington kwam van de Iraanse defensiechef, generaal Mohammad Reza Ashtinai, die het Amerikaanse militarisme en agressie in het buitenland afkeurde.

Ashtinai: “Overal waar de VS militaire aanwezigheid heeft gehad, heeft het golven van onveiligheid, instabiliteit, scheuren, pessimisme, oorlog, vernietiging en ontheemding gecreëerd“.

Onlangs, in 2021, ondertekenden de twee landen overigens ook een 25-jarige strategische samenwerkingsovereenkomst gericht op industriële ontwikkeling, infrastructuur en transport. Iets dat het westen nooit gelukt is.

Zoals gezegd leiden de sancties van het westen tot een verscherpte tweedeling in de wereld. Er ontstaan twee geo-politieke, ideologische en economische blokken: het westen versus de rest. De wijze waarop het westen optreedt trekt diepe sporen in de internationale gemeenschap. Veel landen geven de NAVO ronduit de schuld van het Oekraïne conflict en kiezen daarmee de kant van Rusland en China. Bijvoorbeeld de Zuid-Afrikaanse president Cyril Ramaphosa (bron).

Ook deze ontwikkeling is te zien als “negatieve bijvangst” van het beleid van het westen. De sancties tegen Rusland hebben ernstige tweede- en derde orde effecten waarover niemand het heeft. Niet alleen is sprake van een energiecrisis, ongekende inflatie en verstoring van productie- & logistieke ketens over de hele wereld, maar ook van dreigende hongersnood en een geo-politieke tweedeling in de wereld leidend tot het beëindigen van de hegemonie van het westen. (bron) (bron) (bron) (bron) (bron) (bron)

Deze ontwikkeling is te zien als het definitieve einde van de globaliseringsfetish. De meeste landen zullen zich om economische en pragmatische redenen (China heeft al ongekende belangen in grote delen van de wereld, bijvoorbeeld ten aanzien van delfstoffen) aansluiten bij het blok rondom China. De wereld zien als “één beschaafde respectvolle wereldgemeenschap onder leiding van de VN” is een volstrekte utopie. Landsbelangen prevaleren altijd boven ambtelijke vergezichten en theoretisch wensdenken. Grote delen van de wereld hebben binnenkort niets of te weinig te vreten (bron). Dat loutert het denken over klimaat, woke, genderneutraliteit, zwarte piet, tiny houses, etc. En over de asociale hegemonie van het westen die grote delen van de wereld terug de armoede in katapulteert. Deze ontwikkeling is dan ook het einde van de “energietransitie”. China deed al niet mee, maar verreweg de meeste landen zullen niet meedoen. Onhaalbaar en onbetaalbaar. En andere dingen aan het hoofd. En de ruzie tussen oost en west rondom de sancties en de reacties van Rusland, China, Saoedie-Arabië en nu Iran daarop tonen aan dat de wereld zal worden verdeeld in geopolitieke en ideologische zones. Die in verhoogde mate zelfvoorzienend zullen worden. Dag “globalisering” ten faveure van het grote internationale bedrijfsleven.

close

Vind u een Moreel Kompas ook zo belangrijk? Meld u dan geheel vrijblijvend aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief.
Deel dit artikel: