Wie kent het gezegde niet: “Behandeld worden als een hond” ?
Betekenis: met minachting, slecht behandeld worden.

Vrije denkers en weldenkende burgers zijn bij aanvang van de corona pandemie al in vroeg stadium geconfronteerd met de ontwikkelingen, opvattingen en het acteren van overheden en instituties. Menigeen heeft altijd een vorm van onnozel vertrouwen gehad in de overheid, instituties, deskundigen, de wetenschap, toezichthouders en de pers. Menigeen heeft gedacht dat beleid gestoeld is op kennis, wetenschap en logica. Het beeld bestond dat instituties als het RIVM de draaiboeken voor epidemieën hadden klaar liggen. Menigeen heeft nog geleefd met het beeld dat deskundigen weten waar ze het over hebben. En dat de wetenschap waardevrij en volgens de principes van Karl Popper met open mind op zoek is naar doorlopende objectieve toetsing en falsificatie van bestaande wetenschappelijke opvattingen. En menigeen heeft gedacht dat de media de luis in de pels en controleur zijn van politiek en overheid.

Wat blijkt: niets van voornoemde aannames is realiteit gebleken. Het is een deprimerend beeld.
Maar wacht. Er zijn toezichthouders. Nee, toezichthouders moeten bestaan uit robuuste en onafhankelijk denkende mensen die de bereidheid hebben “de bel voor de laatste ronde te luiden in de sportkantine als het te gezellig dreigt te worden, in plaats van nog een extra vaatje aan te sluiten”. De kern van toezicht is het vermogen impopulaire maatregelen te nemen als de zaak dat vergt. Toezicht heeft ook gefaald. Ook in andere sectoren, bijvoorbeeld centrale banken.

Gelukkig is er gaandeweg een aantal mensen gaan nadenken over corona en in bredere zin over de mechanismen die kennelijk bepalen hoe de verschillende actoren in een samenleving met een “trigger” als een opkomend respiratoir virus, omgaan. Mensen die hun nek uitsteken en zich verdiepen in allerlei zaken op zoek naar antwoorden. In beginsel gaat dat warrig. Een zoektocht in een nieuwe context is per definitie warrig. De warrigheid verdwijnt naarmate de puzzelstukken en antwoorden samenvloeien tot robuuste analyses en conclusies. Intuïtie speelt daarbij een grote rol.

Wie zich serieus bezig heeft gehouden met de corona problematiek moet aangevoeld hebben dat de kinderlijk onnozele opvattingen van “de deskundigen” over de verspreiding van respiratoire virussen, niet kunnen kloppen c.q. geen sluitende verklaring zijn als basis voor te nemen maatregelen. Iedereen die met succes basisonderwijs heeft gevolgd en een internetverbinding heeft kan binnen een paar minuten inzien dat mondkapjes in dit geval kul zijn, 1,5 meter een nietszeggende wetenschappelijke basis heeft en de verspreiding van dit soort virussen niet effectief kan worden voorkomen door “handen kapot wassen”. Het kan niet anders dan geconstateerd worden dat deze “wetenschappelijke deskundigheid” een ontluisterend gênante vertoning is. Over de krankzinnige onbegrijpelijke willekeur en volstrekt onduidelijke effectiviteit van de “lockdown en beweging beperkende” maatregelen, zullen naar verwachting de komende jaren bibliotheken worden volgeschreven.  

Goed dat er nog lieden zijn die bijvoorbeeld wat handigheid hebben in het organiseren en verwerken van publiekspolls om het boerenverstand er in te houden. Het feit dat Maurice de Hond geen viroloog en arts is zoals hem verweten is, is een groot pré. Wie denkt als een arts komt met oplossingen van een arts. Wie denkt als een loodgieter komt met oplossingen van een loodgieter. Het is tenenkrommend hoe deze man in de loop der tijd behandeld is. Ronduit schandalig. De wetenschap, instituties, deskundigen en pers hebben hem stelselmatig en collectief gekoeioneerd, kaltgestellt, afgezeken, gerediculiseerd, genegeerd, gestigmatiseerd, tegengewerkt en wat niet meer. 

En wel: zonder enige inhoudelijke steekhoudende wetenschappelijke argumentatie en/of dialoog. Maurice is niet van ons dus Maurice hoort er niet bij. Wat iemand van buiten de eigen expert bubble stelt is “not invented here” en dus verdacht c.q. inferieur. Hoe goed de verzamelde gegevens of analyses ook zijn. Dat is irrelevent.

De wijze waarop hij met zijn team op systematische wijze toegespitst op een aantal onderliggende onderwerpen (wetenschappelijke)informatie verzameld en verwerkt heeft verdient een pluim. Een pluim ook van wetenschap en media want inmiddels tekent zich het gelijk omtrent de “besmettingsroute aerosolen” af. Voor respiratoire ziekten kan dit zomaar gezien worden als een wetenschappelijke doorbraak met majeure impact op de samenleving. We zijn gaan begrijpen wat de mechanismen zijn om niet alleen covid maar ook bijvoorbeeld de jaarlijkse griep te kunnen beheersen.

Het doorbreken van deze opvattingen staat voor de deur. Verschillende media zijn begonnen met het oppakken hiervan en in andere landen (waaronder België en Duitsland) is wet en regelgeving ontstaan om de aerosolen route in beleid te verankeren. Ook in Nederland is het onvermijdelijk dat het kwartje valt. Zelfs bij Van Dissel. We zitten nu nog in de fase: ventilatie oplossingen zijn te duur (onzin want waar ventileren duur of moeilijk is kan worden volstaan met luchtfiltering en/of luchtsterilisatie via ionisatie, UV-C en dergelijke. Maar het kwartje valt.

Uit eerbetoon het volgende voorstel:
Taal is dynamisch en past zich aan aan gebruik en ontwikkelingen in de wereld.

Het voorstel is te komen tot een aangepast gezegde: “Behandeld worden als de Hond”.
Betekenis gelijk aan : “Behandeld worden als een hond” maar dan in overtreffende trap.

Nadrukkelijke noot
Maurice staat model voor veel meer vrije denkers. Mensen die hun status niet ontlenen aan functie of titulatuur, maar mensen die vanuit maatschappelijke bezorgdheid op zoek zijn naar verklaringen en oplossingen. Het boerenverstand moet terug. Te denken in dit dossier is onder andere aan kritische denkers als : Kees de KortFlavio PasquinoAnton Theunissen, en vele anderen.  

Deel dit artikel: